Bewustzijn vs Gevoeligheid

Als je geboren wordt dan is je ziel als een heel mooi mozaïek in een hele mooie kamer. Het blinkt en het is een met alles er om heen. Dan komen er langzaam vlekken op de vloer. De vlekken worden bedekt met eerst alleen een kleedje. Maar als die vlek nog stinkt ook dan kan je er ook plavuizen overheen leggen. Er komen barsten in de vloer en dan zou je daar wel eens een blok beton op kunnen leggen.

Verwoest tegelmozaïek met betonnen blok

Binnen de kortste keren is die hele mooie kamer helemaal niet mooi meer. Als we uiteindelijk via het dakraam naarbuiten zijn gekropen dan noemen we dat gat in de grond onze beerput. Alle shit die we tegen komen in ons leven gooien we in de beerput. En als die beerput vol begint te raken dan leggen we er een hele grote steen op. Mogelijk kunnen we op die steen een heel mooi mozaiek tekenen en doen alsof er niets aan de hand is. Dan doen we gewoon alsof die dikke steen de vloer is van onze mooie kamer is en dat er helemaal geen groot gat gevuld met shit onder zit. En als we de shit kunnen ruiken ach dan heeft onze samenleving afleiding genoeg in allerlei vormen van automutilatie zoals: drugs, alcohol, roken, teveel/teweinig/verkeerd eten, veel te hard werken, foute relaties (met iemand die je pijn doet), enz enz.

Heel veel mensen hebben zo’n steen die ze met man en macht op de plaats proberen te houden, zodat de nare luchtjes niet vrij kunnen komen. Deze mensen kunnen er voor de buitenwereld heel succesvol uit zien en ze lijken het helemaal voor elkaar te hebben. Maar als het regent buiten en ze zijn een avond aleen thuis, zijn ze dan ook gelukkig? Of is het allemaal gewoon uiterlijke schijn?

Dan zijn er mensen die met therapie of yoga of boedisme of … die steen te lijf gaan. De steen wordt eerst met een hamer gebroken en dan begint de stank al vrij te komen. Dan met heel veel wilskracht wordt de steen verwijderd. Vervolgens kan er met een schep de hele  beerput worden leeg geschept.

Het effect hiervan op het leven is dat alle zaken die zo mooi overdekt waren met stenen, nu vrij komen. Dat resulteert in gevoeligheid en open wonden die nooit helemaal genezen zijn. Als zo’n open wond aangeraakt wordt kan dat, natuurlijk, heel pijnlijk zijn. Voor de buitenwereld kan het lijken alsof de persoon veel gevoeliger wordt en door een diepe cresis gaat. Dat is dan ook een van de redenen dat mensen in een klooster gaan zitten zodat ze dan niet telkens in die open wonden geraakt worden. 

Eerst wordt de persoon steeds gevoeliger en zal hij zich mogelijk afsluiten van de samenleving. De samenleving zal dit over het algemeen niet begrijpen. Dan als de pijn dragelijk wordt zal de persoon meer en meer aan zichzelf gaan werken. De pijn wordt veroorzaakt door programma’s. En er zijn oa allemaal programma’s die vertellen dat je een actief deel van de samenleving moet zijn. Daar zal je eerst door heen moeten. Dan komen de delen aan bod waardoor je uiteindelijk gestart bent met deze weg. Want als je al helemaal gelukkig was was er geen drijfveer om zo moeilijk te doen.

Langzaam raakt de beerput leger. En op een gegeven moment kom je op een punt dat je niet meer terug kan. Je kan niet meer stoppen met scheppen want je weet dat je dan nooit echt gelukkig zal zijn. En op een gegeven moment raak je een van je ‘root’ programma’s. Als je dit ding oplost dan komt er heel veel los. plotseling lijk je wel in een raket te zitten zo snel gaat alles. Maar blijf goed sturen! 

Wat je nu kan zien is dat je werkelijk aan het veranderen bent want de programma’s die je zo lang in de weg zaten beginnen op te lossen. Wat je ook kan merken is dat je minder over gevoelig begint te worden. Want de wonden worden geheeld. Het in contact zijn met andere mensen doet niet meer zo’n zeer. Nu kan je langzaam weer uit je veilige omgeving naar buiten kruipen. En mogelijk is dit ook het punt waarop een monnik weer meer de buitenwereld in gaat. Dit is het punt waar ik nu in zit en het is een mooi uitzicht.

De ultieme wandel ‘vakantie’

P9160217

De ultime wandel vakantie is de wandeling die je terug brengt naar jezelf. Het is een weg met heuvels en dalen, beren op de weg en soms schijnbaar onmogelijke rotswanden om te beklimmen. Maar ook met de mooiste uitzichten en lieve fijne mensen. Ieder die deze wandeling doet beleeft hem op een volledig andere manier en elke gekozen weg is de juiste, zolang je maar blijft wandelen.

Sommige mensen dien deze wandeling met uitgebreide voorbereiding en met een dikke reisgids die hen vertelt wat er allemaal onderweg te zien valt en wat het verschil is tussen de verschillende paden.

Andere wandelen deze weg met een metgezel die het pad al eens bewandeld heeft. De metgezel geeft niet aan welke weg je moet bewandelen, hoogstens een sugestie heel af en toe. Maar de metgezel kan vertellen over mogelijke valkuilen of een hele harde schop geven als je in een valkuil zit zodat je er weer uit kruipt.

Sommige andere beginnen vol goede moed aan de wandeling en merken dan toch dat het best zwaar is om iedere dag te wandelen. Zij keren op een gegeven moment terug en gaan ergens onder een boom zitten. Als ze voordat ze onder die boom zijn gaan zitten vergenoeg gewandeld hebben dan weten ze dat ze onder de boom zitten en dat wandelen zwaar maar fijn zou zijn. Maarja onder de boom regent het niet, je bent beschut voor de koude door de struiken die er staan. Er komen hier niet zo veel beren langs en de beren die er langs komen leer je vanzelf wel kennen. En natuurlijk kan je altijd nog je boom in klimmen als die beet te dicht bij komt.

Er zijn heel veel anderen die misschien wel gehoord hebben van de wandeling maar die het prima vinden daar waar zij zijn. Ja en het kent ook zijn beren en putdeksels maarja je woont waar je woont en hoe kun je dat nou achter laten?

P9130072

De wandeling die ik wandel wandel ik met een metgezel. Een grote bolle kale metgezel. Hij is erg lief, nee geen knuffelbeer en toch ook weer wel natuurlijk 😉 Zijn richting aanwijzingen zijn vaak heel subtiel en soms duurt het een jaar voordat ik ze begrijp. Maar dat is goed want dan vogel ik het toch ook zelf weer uit en dan komen de dingen wanneer ik er klaar voor ben.

Dan zijn er op het pad misleidende wegwijzers. Deze wegwijzers wijzen je naar de dichtst bij zijnde heuvel en zeggen dan dat je daar moet blijven zitten. De heuvels in dit landschap zijn echter een beetje raar. Als je niet beweegt dan worden het dalen. Dus als het weer een dal geworden is dan heb je de foute wegwijzers weer die zeggen dat je weer naar de dichtst bijzijnde heuvel moet hollen. Wat echter kan geburen, is dat als je deze wegwijzers gebruikt, je afhankelijk wordt van de wegwijzers en je niet meer uit jezelf de heuvels kunt vinden. Het werkt een beetje als tomtom verslaafdheid. Deze wegwijzers heten therapeuten. Dat is waarom ik altijd weg ren als ik er een tegen kom. Mensen kijken me dan soms wel een beetje raar aan…

Hier is een geweldige manier om de heuvels te vinden. Loop door je leven heen. En bij sommige dingen gaat het lopen plotseling zwaar. Maar het kan heel goed zijn dat je die zwaarte gewend bent want ieder jaar kom je dezelfde zwaarte tegen. Een goede is het invullen van de belastingen formulieren. Veel mensen vinden dit heel zwaar (ik ook). Als je dat dan tegen komt kan je kijken of er iets in je verleden gebeurd is waardoor je dit zo zwaar bent gaan vinden. Als je dan zo in jezelf aan het graven bent dan kom je ergens heel veel weerstand tegen. Ik val dan vaak in slaap of ik kan niet meer goed denken en dwaal steeds af. Als je dat merkt dan ben je op de juiste plek aan het graven. Meestal kom je uit op een plek in je verleden waar bijvoorbeeld een van je ouders iets van je vond. Een voorbeeld van mij: Ik merkte dat ik de laatste tijd minder goed voor mezelf zorgde. Dat is nou een van die dingen in het leven waarvan ik dan merk dat het zwaar gaat. Dan ga ik graven. En op een gegeven moment kom ik uit op een periode van 7 tot 9 jaar (maar vaak kom ik uit op een heel specifiek incident met zo van 8 jaar oud in de lente net van school thuis en met die en die persoon die vond dat ik dat en dat had gedaan). In die periode deed ik het helemaal niet goed opschool. Mijn leeraren dachten dat ik helemaal niet zo slim was en in die tijd ben ik van school veranderd en later weer van school veranderd. Daarbij ontstond het programma bij mij: Ik ben dom. met daar uit de overtuiging “Ik kan niet ….” en ook de overtuiging “ik dan niet koken”. Dus wat doe ik dan: Niet koken! Door dat programma in iets anders te veranderen verander ik ook alle andere programma’s die daardoor ontstaan zijn en de bijbehorende overtuigingen! Het programma heb ik veranderd in “Ik ben ik”. En dat is omdat ik al de persoon ben die ik wil zijn. Dus ik ben gewoon ik.

P9120039

Het resultaat van het bovenstaande is dat je plotseling boven op een berg zit. En als je dat blijft doen wordt de berg vanzelf steeds hoger. Op een gegeven moment veranderd de berg in een mooie tuin waar het heel fijn is. Het kan dan ook gaan regenen. Maar die regen zijn goudklompjes met inzichten. Deze geweldige tuin kan ook weer een valkuil zijn. Want in deze mooie tuin kan je zomaar vergeten waar je mee bezig was en dan is de tuin voor je het weet weer in een dal veranderd.

Dat gevoel is een heel rustgevend alles is goed gevoel. Ik hoef niets te doen om me beter te voelen want dat hoeft niet. Van een van de wandelaars die een uitgebreide handleiding had gelezen heb ik gehoord dat dit bij boedistische monniken ook voor komt. Het gevoel komt nu vaker voor. Het nadeel is dat er wilskracht voor nodig is om iets gedaan te krijgen als je hier bent. Want, normaal doet een mens iets omdat hij weet dat hij zich beter voelt nadat hij het gedaan heeft, echter beter dan dit is echt niet nodig. En het is geen joepie joepie joepie manisch joepie-koffie-overdoses gevoel. Het is een heel rustig en kalm gevoel. In stilte in de kamer zitten, luisteren naar de regen buiten. Mijn hoofd is leeg. Het wordt langzaam donker buiten. Er hoeft niets. Ach ja ik zou nog een programma kunnen kraken, maar ik heb er vanochtend al 2 gedaan. Nee geen computer programma’s… Ben wel met een leuk ding in javascript en arduino ethernet bezig, maar dat is weer een heel ander verhaal. Nou weet je wat ik ga dit maar eens in dat blog verhaaltje schrijven.

Dat graven naar programma’s is erg vermoeiend. De reden waarom dat zo is, is omdat het zelfzuchtig ego daar helemaal niet blij mee is. Die houdt alles het liefste zoals het is, lekker veilig. Dus als ik aan het graven ben is het enige wat hij daartegen kan doen de stekker er uit trekken of me op andere gedachten brengen. Als de stekker er uit gaat dan wordt ik heel moe. Dat is mooi want dan weet ik dat ik op het goede pad loop. Zodra ik weer wakker wordt stug doorlopen en door blijven lopen tot dat het programma is opgelost.

Het programma waar ik nu tegen aan het knokken ben gaat over niet goed voor mezelf zorgen. Het is ontstaan toen ik 2 jaar was, in de zomer, op een nacht. Maar verder kom ik nog niet. Tijdens zo’n gevecht kan het zijn dat ik in slaap val en heel raar droom. In de droom van net ben ik eerst in een tuin en kan mijn auto (licheem) niet vinden, later kan ik mijn sleutels niet vinden. Dan kom ik in een gebouw, waar iemand uit komt die ik ken, hij ziet me niet. In het gebouw blijkt het een crematorium te zijn en mijn uitvaart.

Zoals ik al zeg rare dromen. Die droom moet ik nog opsplitsen en kijken wat dat nou weer allemaal betekent. Het zal me vast helpen bij het oplossen van dat programma. Dus gewoon stug door blijven lopen.

Hack

Tja ik gebruik internet al van voor de tijd dat het internet heette. Toen was het nog surfnet en wat er een boekje waarin al de adressen stonden. Dat boekje had het formaat van een half A4-tje en was ca 8mm dik. Er was ook geen grafische shell dus je deed alles vanaf de unix prompt. Niet echt gebruiks vriendelijk. 

If you got spam from my account, I’m very very sorry. My account got hacked and has been used as spam sender.

Er zijn van die dingen waarbij ik dan denk ‘Dat gebeurt mij niet’. Een van die dingen was dat mijn wachtwoorden op straat keamen te liggen. Ik had een account bij een forum, daarbij had ik een van mijn standaard wachtwoorden gebruikt. Dat forum werd gehackt. Daar kreeg ik wel melding van dus toen heb ik de plekken waar ik dat standaard wachtwoord gebruikte een sterker wachtwoord gegeven. Ook voor een van mijn email accounts had ik een van mijn standaard wachtwoorden, die had ik echter over het hoofd gezien bij de veranderingen. Die is toen dus misbruikt, een echte hack kan je het niet noemen. Er zijn >130000 emails verzonden op dat account. En toen ik er achter kwam dat het gaande was, de teller stond toen op >30000, bleek er niets meer aan te doen te zijn. Zelfs het account deleten had geen zin. De andere 100000 emails stonden al in de buffer van de smtp server. Wel dom dat die smtp server dat toe laat. En helaas kan ik daar niet bij om dat te veranderen. Dus bij 70000 heb ik de moed opgegeven.

Ondertussen gebruik ik KeepassX om van de verschillende accounts de wachtwoorden bij te houden en sterke wachtwoorden te maken, die ik nooit meer zelf kan onthouden 🙁 . Waarom KeepassX? Het is open source, het is gratis, het gebruikt geen (wazige en hackabele) cloud dienst.

Healing

Healing ja in dit wereldje hoor je er best wel wat over maar hoe werkt dat nu eigenlijk? Zelf doe ik het sinds een jaar of 18 maar ik heb er niet mijn beroep van gemaakt want ik ben meer een uitvinder dan een therapeut.

Healing doe je met je intentie en die stuurt de energie. Die energie komt uit de aarde en uit de kosmos. Je kan ook je eigen energie gebruiken maar dan geef je je eigen levenskracht weg en dat geeft het probleem dat je mogelijk zelf ziek wordt.

Je kan het alleen doen met toestemming van de ander want anders is het niet zuiver en het is belangrijk om te weten waarom je het doet, dat ook weer voor die zuiverheid. Als er viezigeid in je intentie zit dan geef je die viezigheid door en dat wil je niet want het is toch immers een healing. Daarnaast is het belangrijk om aan, het al of god of hoe je het ook maar noemt, te vragen of het goed is om de healing te geven. Want iemand kan ook ziek zijn geworden om een les te leren en dan zou de volgende les wel eens zwaarder kunnen zijn als je je ermee bemoeid.

Als al die dingen kloppen dan kan je beginnen. Maar hoe? Je moet contact maken met die persoon. Ik doe dat graag op afstand maar het kan ook gewoon in de kamer met m’n handen. Op afstand deed ik dat tot nu toe altijd als volgt:

Als eerste moet ik weten om wie het gaat. Dat kan door een naam of via iemand die deze persoon kent of door een email geschreven door deze persoon. Dat geeft een soort van telefoon nummer, een unieke handtekening van de energie. Daar kan ik dan verbinding mee maken. Op foto’s ben ik niet zo dol want dan gaat m’n ego er mee aan de haal en weet ik niet zeker of de beelden die ik terug krijg uit m’n ego komen of uit de verbinding.

De verbinding kan op verschillende manieren. Direct van mij naar die persoon. Indirect via mijn hogere zelf naar die persoon, dat is handig om dingen te zien waar ik normaal niet bij kan. Indirect via mijn hogere zelf naar het hogere zelf van die persoon en dan naar de persoon, dat is handig voor dingen die erg emotioneel of ingewikkeld zijn. 

Dan is er nog een heel andere manier om de verbinding te maken. Iedereen is één. En dat in de praktijk is dat jij mij bent. Dus jij zit in mij. Dus ik kan jou vinden in mezelf. Dat doe ik door me op de gelijkenissen van de andere persoon te consenteren. Als ik dat doe dan voel ik de persoon in mij en voel ik wat de ander voelt. Dan voer ik de healing uit op mezelf en voel ik hoe mijn lichaam opknapt. Deze methode ben ik recentelijk gaan gebruiken en ik vind hem heel fijn.

Ok de verbinding met de persoon is er. Wat nu? De plekken die hulp nodig hebben geef ik energie in de vorm van licht of liefde. Die plekken kan ik voelen of zien. Het is maar welke afspraak je met jezelf hebt gemaakt over hoe de informatie door komt. Het is helemaal intuïtie over welke energie of kleur ik gebruik. Vaak gebruik is heel licht blauw licht, dat is de kleur van de bovenwereld voor mij. Dat is een universele healing. Maar soms gebruik ik ook de kleur van de desbetreffende chakra. Ik blijf het er in gieten tot het opgelost is. Dat kan een paar seconde zijn maar ook een kwartier. De energie die dit kost laat ik niet uit mezelf komen maar uit de kosmos. Jaren terug heb ik op de harde manier geleerd wat er gebeurd als ik mijn eigen energie gebruik.

Dan als het klaar is is het tijd om de verbinding los te maken. Daarvoor maak ik afstand tussen mij en de persoon en weer verbinding met mezelf. Dat kan op de zelfde manier zoals je in het gewone leven gedag zegt of door de persoon op een fijne plek te zien. Nu zijn er mensen die zeggen dat je werkelijk een kabel ofzo moet doorknippen om de verbinding te verbreken. Maar alles in deze wereld gebeurd op intentie en dat geld hier ook.

En dan de vraag of iedereen dit kan? Ik denk van wel. Maarja ik denk dat alles wat ik kan anderen ook kunnen en dan herinnert mijn omgeving mij eraan dat dat niet zo is. Dus als je kan tunen, je energie afstellen op die van een ander, en je kan helderzien of helderweten dan kan je dit ook. 

Tja en waarom doe ik dit niet vaker? Hier geld hetzelfde verhaal als met het zeilmaatje. Het moet gevraagd worden. Iedereen denkt dat ik een techneut ben dus komen ze er niet op om me dergelijke dingen te vragen. Maarja ik wil ook geen therapeut worden dus misschien is het wel mooi zo. Aan de andere kant, is het een talent en is het fijn om mijn talenten te gebruiken. Dus zie ik wel wat er mijn kant op komt waaien.

The ‘lottery ticket’

First of all to read this website in Greek
This is my last holiday day in Crete. On saturday we went to Chania and there at the dock she was, beautiful and funny. And she knew her ketch! She was selling tickets to the m/s Irini and would love to own a ketch sailboat. But she did not win the lottery yet so, there was het problem.

So how to go about winning that lottery? The owner of the m/s Irini and Thia Maro seems to win it everyday. Boats loaded with tourist go out for tours in the neighborhood. So something like that would work. The sailboat here in the harbour (Agia Pelagia) goes for €750 half a day and €900 for a full day. It is mored at a bouy in the bay. So letting it out for two to three days a month would give you a nice income and pay for maintanance, if the goverment is not too greedy.

So how to get that boat? A friend of mine, he is a bit of a trader, buys ships for incredible low prices and sells them again. The prices of ships in Holland are very low at the moment. Especially if there is back maintanance. He bought a steel ship that is very sea worthy for less than the raw steel price. So what kind of prices are those? Think €4000 and up (ca. 10 meters) or for something smaller €500 and up. You have to keep a sharp lookout however.

But probably the very first step is deciding that you are going to do it. Then things will somehow come together.
I hope to hear from you again.

Tomorrow is the flight home 🙁 back home i will do the spelling check and add some photo’s.

Douche

Zo in de zomer woon ik op mijn boot. Ik vind dat erg fijn zo mijn eigen gangetje gaan. Lekker voor anker en wat zwemmen of een boek lezen in de zon. Maar ook lekker varen en zo min mogelijk naar havens toe. Want havens zijn vaak zo druk en het kost nog geld ook. Havens hebben echter ook een voordeel; Je kan er douchen. 

Dus gisteren lag ik in de kom van de compagnie haven in Enkhuizen, jaa je moet officieel betalen maar niemand doet dat. (bovendien is die kom gekocht voor een symbolisch bedrag en heeft het geen onderhoud en geen faciliteiten.)Dus ik was naar de steiger geroeid om wat brood te kopen, en meestal zeggen mensen elkaar gedag in de haven. Maar vandaag bleef het frappant rustig op de steiger als ik mensen tegen kwam, vreemd, misschien komt het wel omdat ik geen Le Croc t-shirt aan heb ofzo…

Vandaag keek ik in de spiegel en stond al mijn haar recht overeind. Hmm ja zwemmen maakt je haar ook stijf, vooral elas je het niet droogt. Tijd voor een douche. Ik heb geen douche en naar zo’n haven toiletgebouw vind ik helemaaal niks. Dus knutsel knutsel en zie daar nu heb ik een echte douche aanboord.

Hoe werkt het? Het toilet heeft bij mij ook in de vloer een afvoer, die komt uit in de biels. Er zit ook een elektrische pomp op die ik vanuit het toilet kan aanzetten. Vervolgens heb ik een elektrische dompelpomp genomen, daar een extra slangetje aan gemaakt en die in de afvoer van de wasbak gestoken. De dompelpomp gaat naar een slang die eindigt in een douche kop. Door een schakelaartje op de wand te bedienen gaat de pomp aan (of uit). Dus als ik de kraan van de afvoer dicht draai en de wasbak vul met warm water (1 puts van buiten en 1/2 keteltje heet water), dan kan ik genieten van een heerlijke warme douche.

Nu begint mijn schip kompleet te worden. Kachel, douche … alleen een openhaard ontbreekt nog en … een maatje.

Douche

Hallo. Hoe gaat het?

Hier het standaard communicatie model:

A: Hallo. Hoe gaat het? [Niet dat ik werkelijk wil weten hoe het gaat hoor anders zou ik wel een meer specifieke vraag stellen]

B:Goeoed. [Het is erg ongewoon om te zeggen dat het niet goed gaat (doe ik wel maar dat mag eigenlijk niet). Dus zelfs als we op het punt staan om van de brug te springen zeggen we dat het goed gaat. Bovendien de ander wil, meestal, ook helemaal niet weten hoe het gaat (daarom vraag ik dan vaak, wil je dat echt weten? Of ik vertel hoe het gaat als een weerbericht. Zoals wisselend bewolkt. Dat maakt de breuk van het protocol minder zwaar).]

B: Hoe is het met jou? [dit is weer een automatisch antwoord en een verplichting in dit model en onbeleefd als je het niet doet]

A: Nou ik bla bla bla bla. [En hier begint het klagen over alles wat er mis is]

Dit model werkt als een trein en wordt door bijna iedereen toegepast. Het is voor de meeste mensen de standaard vorm van communicatie. Mensen bellen elkaar ook op met dit model en zien dat dan als het onderhouden van sociale contacten.

Ik begrijp het niet zo goed. In normale conversatie kan ik het wel toepassen (tegenwoordig) maar om deze reden mensen opbellen voelt heel raar en niet fijn. Meestal bel ik pas als ik werkelijk wat te melden heb. Vaak heb ik niet veel te melden en dus bel ik niet. Dat is niet goed voor de sociale contacten. Maar moet ik dan contacten gaan onderhouden om tegen elkaar te klagen?

Mensen doen het zelfde ook via email, blijkbaar. En als je niet mee doet dan worden ze boos of teleurgesteld. Dat begrijp ik niet. Willen mensen dan graag dat ik bij ze kom klagen? Misschien geeft dat ze wel de autorisatie om ook te mogen klagen. Dus gaat het dan wel om het contact of om de mogelijkheid om je shit kwijt te kunnen? 

Het resultaat van het niet mee doen aan de standaard vorm van klagen is een hele kleine vrienden kring.

Er is me wel eens verteld dat als ik wil dat ik meer contact heb dat ik mensen dan moet lokken met iets lekkers of leuks. Is dat een soort van achter de bosjes gaan zitten met een wortel aan een touwtje? Dat voelt ook helemaal niet goed. En toch werkt het wel want laatst hebben we een feestje gevierd en dan is er ook lekkers en veel gezellige mensen. En dan is het toch ook fijn. 

Dus de conclussie daar uit is mensen naar mijn boot lokken met lekker eten en ze dan dwingen een fijne dag te hebben… Hmmm. 

Ok dan: Kom lekker varen en ik heb ook allemaal lekker biologisch eten aan boord!!!

En nu maar met een landvast en een biologische wortel achter de mast gaan zitten.

Kacheltje

En toen in de lente wilde het helemáál geen lente worden. Maar ik wilde wel lekker op de boot zijn. Dus ben ik op zoek gegaan naar een kacheltje.

Een kacheltje voor een boot vond ik een ingewikkelde keuze. Het apparaat moet veilig zijn. Dus het mag geen gemakkelijk ontbrandbare brandstof gebruiken. Dus de Trumatic kachels vallen af want die gebruiken gas. Gas is zwaar en komt in de biels te staan als het fout gaat en ontbrand bij een vonkje. Ja heel fijn, boem, weg schip, weg jelbert. Nee dus geen goed idee. Diesel is een fijne brandstof want het ontbrand pas bij hoge temperaturen en het heeft een hoge ontbrandings waarde. Dan kom ik op een webasto kachel. Ik heb een Webasto 2000 gehad en ik vond dat het ding veel geluid produceerde. En ik vind ze duur €1200 voor een kachel die niet voor continu gebruik is. Ach ja het zal wel aan de kwaliteit liggen… Maarja die bleek ook niet al te goed want het ding hield er na een jaar mee op. Dus wat moet je dan?

Bij de haven waar ik nu lig zijn een aantal mensen die op een boot wonen en zij gebruiken Zibro kacheltjes. Die dingen (de laser (SRE) variant) gebruiken netspanning voor de fan en best wel wat vermogen bij het starten. Ze hebben geen gasuitlaat dus dacht ik dat dat niet zo’n goed idee zou zijn. Een boot vol koolmomoxide leek me niet zo’n goed idee. Maarja mijn buren leefde nog en ook geen zieknewagens zien of horen langs snellen. Dus misschien valt het allemaal wel mee.

Dus ben ik die dingen eens gaan bekijken op internet. Er blijken zo veel modellen te zijn dat het bijna onmogelijk is de weg nog te vinden. Dus ben ik naar de mogelijkheden gaan kijken. Het ding moet namelijk wel veilig zijn. Ik wil niet op een morgen bij Peterus wakker worden. Dus het ding moest beveiligd zijn tegen laag zuurstof gehalte en koolmonoxide. Een omval beveileging is ook fijn, zodat de kachel uit gaat als je omslaat. En dan het vermogen, dat moet heel laag geregeld kunnen worden want die boot is maar klein en geen sauna. Met dat alles kwam ik uit op de SRE25TC. Helaas is het ding uit productie maar er zijn opvolgers die ook redelijk in de richting zitten. Echter als je alle toeters en bellen wilt zit je ook aan een hoger vermogen vast en dat wilde ik niet. De pitten specialist had hem nog maar daar koste hij €400. Ja dat is veel beter dan €1200 maar toch. Op marktplaats was er iemand die hem voor €250 aanbood, een demo model. Die ben ik dus gaan ophalen.

kacheltje

De brandstof voor deze dingen is kerosine, ja dat spul wat vliegtuigen zo lekker vinden. Kerosine is eigenlijk lampen olie maar dan zuiverder. Het heeft een heel laag zwavel gehalte en heel weinig aromatische stoffen. Je ruikt het dus bijna niet (mits de verbranding op de juiste temperatuur gebeurd). Zibro heeft ook zijn eigen brandstof wat ze Zibro Kristal noemen. De modernere kachels kunnen dedecteren of je de juiste brandstof gebruikt. Dat doen ze met UV licht. Het is niet zo dat de kachel het niet doet met de verkeerde brandstof het is alleen slecht voor de garantie van 4 jaar op de kachel. De Zibro brandstof kost ca €50 per 20 liter. Kerosine (in België Petrolium C) is stukken goedkoper. Ik had 20 liter voor ca €40 incl verzenden. Echter in België betaal je aan de pomp ca €1 aan de pomp en Esso levert het voor €0.97/l per 500l.

In de praktijk is dit een heel fijn kacheltje. En ik heb nog geen koolmonoxide klachten gehad. Voor de zekerheid had ik mijn koolmonoxide alarm vlak bij de kachel gelegd zodat als er teveel vrij kwam ik het gelijk te horen zou krijgen. Het kacheltje staat op de vloer van de kajuit onder de eettafel. Het zit aangesloten op een mastervolt inverter (500W al had 300W ook prima gekund). Als ik de kachel aanzet dan duurt het ontsteek proces 2 minuten. In deze tijd gebruikt de kachel 320W en dus begint de fan van de inverter lawaai te maken. Dan ontsteekt de kachel en is er even de lucht van ontbrande diesel te ruiken. Dit trekt na een paar seconde weg. De lucht vertrekt snel via het luik wat op een kiertje staat(1 a 2 cm). De inverter wordt weer rustig en de fan van de Zibro gaat blazen en er komt een heerlijk warme lucht uit. Als je de thermostaat  lager zet dan de temperatuur in de kajuit dan gaat de kachel naar zijn laagste stand en hoor je hem bijna niet meer hij verbruikt dan 14W aan elektriciteit de inverter verbruikt zelf echter ook zoiets. Als ik in mijn kooi lig moet ik erg mijn best doen om hem te horen. Het ding is ook uitgerust met een timer zodat ik in een warm schip wakker kan worden. Ohhh wat een luxe. Als ik hem uit zet dan wordt er eventjes weer veel vermogen gebruikt en komt er even een zoetig luchtje vrij.

Onder de tafel is de luchtstroom niet ideaal en dus doet de thermostaat het niet zo goed. Om dit te verhelpen heb ik het kapje om de temperatuursensor weg gehaald en de sensor iets naar buiten getrokken. Nu hangt de sensor in de vrije lucht en werkt de thermostaat veel beter.

En dan is er natuurlijk nog de vraag: Hoe zit het met het vocht aanboord? Want in die brandstof zit ook veel water. Dus in theorie zou het vochtiger worden. Dat gebeurd ook als je niet voldoende ventileert. Bij onvoldoende ventilatie zie ik de hygrometer langzaam oplopen. Echter als ik het luik wat verder open zet dan wordt de vochtigheid ztukken lager. Kijk naar vandaag. Zonet toen ik wakker werd was het 19 graden en de vochtigheid was 86%. Ik zet de kachel aan en het luik op een opening van ca 5cm. De temperatuur loopt op en om te testem maak ik het even extra warm. Bij 32 graden is de vochtigheid 69%. Dan zet ik de kachel uit en de temperatuur daalt langzaam bij 21 graden is het 71%. Nu is het gaan hozen en waaien buiten en ben dit verhaaltje gaan schrijven. De temperatuur is nu 20.5 graden en de vochtigheid is 74%. Dat is ruim 10% droger dan net.

Je kan natuurlijk zeggen dat het niet erg efficient is om het luik open te zetten als je gaat stoken. Dat is natuurlijk waar maar een kachel met een schoorsteen heeft ook geen rendement van 100%, vooral die kachels op de boot niet. De webasto had een uitlaat temperatuur van ver boven de 100 graden dus die energie ben je dan ook kwijt. Wat ik ook heel fijn vind is dat ik geen inbouw gedoe heb gehad. Gewoon neerzetten en met een lijntje vast zetten tussen de tafelpoten en vooral geen gaten in het schip voor uitlaat en luchtpijpen.

Dus ik nan eigenlijk zeggen dat dit voor mij het ideale boot kacheltje is. 

 

 

 

19C 86%

32C 69%

21C 71%

Vakantie

Waarom is vakantie zo lekker? Ja je hoeft niet te werken, maar als je werk je zo dwars zit dat je er ongelukkig van wordt is het tijd om wat anders te gaan doen. En er zijn zat mensen die niet werken en ook voor hen is vakantie heel lekker. 

Vakantie dat doe je meestal op plekken waar het lekker weer is. Lekker weer is fijn maar zelfs een vakantie met slecht weer kan heel fijn zijn. Nou ehh je bent meestal niet thuis als je op vakantie bent dus dat is misschien de oplossing. Ja wel een beetje maar niet helemaal. 

Op vakantie maak je veel nieuwe dingen mee. Je komt op plekken waar je niet eerder bent geweest. De plekken waar je komt hebben niet dezelfde lading als wanneer je er zou komen buiten de vakantie setting. En toch is dat het ook niet helemaal. 

Als je thuis bent wat is er dan? Dan zijn er de zorgen. Het dak lekt, de was moet gedaan worden. Hoe ga ik dat doen met die hypotheek? Wat groeit er toch veel onkruid in de tuin. Zouden de jonkies van de merel het overleven met al die katten? Ahh ik zou nog anti kattenkruid kunnen kopen…. Wat is de overeenkomst van al deze dingen? Ze zijn niet in het NU.

Thuis is er dus heel veel niet NU. Op vakantie doe je allemaal dingen die wel in het NU zijn, en de dingen die je meemaakt en ziet grijpen niet vast aan iets in het verleden of toekomst en dat verhoogt het NU ook weer.

Dus hoe zit dat nu met dat NU? Je gevoel woont in het NU, alles wat gevoel is vind plaats in het NU, ja ook die herinnering aan die eerste kus. Alles wat niet in het nu is is je mind. Je mind is heel geweldig in het maken en proberen op te lossen van problemen. Echter als die mind alle problemen heeft opgelost dan gaat hij nieuwe maken, gewoon omdat ie dat zo lekker vind.

Dus als je het voor elkaar krijgt altijd in het NU te zijn dan ben je altijd op vakantie!

NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU….. 

Hoe ‘vrij’ zijn we nu eigenlijk?

Tja vrijheid dat is een heel relatief begrip. In relatie met andere landen zijn we heel vrij. Maar aan de andere kant durf ik lang niet alles te zeggen. Vooral niet op internet en over de telefoon. Nederland is een van de landen waar de meeste telefoontaps plaats vinden. En ik ben nou niet meneer de boze boef maar ook niet meneer de brave burger. En zelfs dat zou je de kop kunnen kosten. ‘Niet de brave burger? Wat heb je te verbergen dan?’

Ik vind het geweldig om allemaal dingen te bedenken voor ‘Beating the system’. Niet dat ik ze ooit in praktijk breng maar het vormen leuke uitdagingen om over na te denken. Maar er over publiceren hier op mijn blog durf ik niet want dat zou gegarandeerd voor problemen zorgen. Ik vermoed zo dat er mensen helemaal niet blij zijn als ik 3 manieren beschrijf om geen snelheids boetes te krijgen. Of hoe je parkeerautomaten heel erg defect maakt of een truuk die ik bedacht heb om de camera’s boven de weg uit te schakelen. En dan zijn er meer dingen die ik maar niet in dit lijstje zet want dan levert dat onvrijheid op.

En hoe vrij ben je in Nederland om jezelf te ontwikkelen tot wie je werkelijk bent? Stel je hebt een niet al te hoog inkomen en dus krijg je huursubsidie en nog wat van die potjes. En dat is echt heel fijn dat je die kan krijgen. En dan in november bedenk je dat je hele mooie tasjes kan maken op je oude naaimachine. Je gaat dat doen en je verkoopt er een paar. Daarmee genereer je inkomen voor die maand en dat kan best veel zijn zo plotseling. Maarja je komt boven een magische grens uit dus mag je de huursubsidie en andere potjes terug betalen, voor het hele jaar! Deze regeling zorgt er voor dat mensen zich wel twee keer op hun hoofd krabben voordat ze iets innovatiefs gaan doen! Want als je niet uitkijkt dan mag je de hele handel plus meer terug geven. Dus blijf je veilig tussen de andere grassprieten in de wei staan en steek je je kop vooral niet tever op.

Het zelfde geld voor mij. Ik heb wat innovatiefs bedacht maar heb echt geen idee of het gaat lopen. Misschien loopt het alleen de eerste 2 maanden en vervolgens stort het in, of wordt m’n kop er af gehakt door bigfarma. Nee het is niet door ons bewezen (en dat gaat het ook niet worden want we kunnen er niets mee verdienen. psst niet vertellen hoor), dus je mag het niet verkopen. -censor-. Gelukkig krijg ik net een mailtje van iemand met Parkinson die erg blij is met mijn apparaatje. Dat doet me dan erg goed om te horen en dan denk ik: ‘Misschien toch maar m’n hoofd boven dat maaiveld uitsteken. Dan kan ik weg rennen voordat de grasmaaier komt, en lekker langs de sloot gaan zitten.’ Jaha dat had je nooit gedacht als grassprietje he? Dat je weg kon rennen voor die grasmaaier! 

En dan is er nog het internet. Daar kan helemaal alles. Toch? Je kan op twitter schreeuwen wat je wilt en op facebook de hele wereld ontmoeten. En lekker ja smartphone overal mee naartoe nemen. En de hele industrie kijkt mee. Dat is reuze interessant, want je kan, life, zien wat je klanten doen. Je kan zien waar ze hun uitgaansleven hebben waar ze wonen en werken en wie hun vrienden zijn. Dat maakt voor heel erg gerichte marketing. In Australie krijg je bijvoorbeeld heel gericht marketing sms-jes gebasseerd op je lokatie! Voor mij zou het resultaat zijn dat ik een sms-je zou krijgen als ik in de buurt kom van een winkel waar ze computers verkopen en bij elke bio winkel.

Of wat zou je er van denken dat je een berichtje krijgt van je verzekeringsmaatschappij als je een pizza besteld, dat dat niet goed is voor je en dat je premie omhoog gaat als je dat vaker doet.

Is dit sci-fi? Denk het niet. Als de nieuwe privacy wetgeving die op dit moment in de EU gemaakt wordt vol met gaten geschoten wordt door de industrie, waar ze druk mee bezig zijn. Dan zou het bovenstaande heel snel realiteit kunnen worden. Er zijn acties in de voorbereiding. Kijk daarvoor hier en hier. En dan is er natuurlijk ook nog bits of freedom die prima artikelen heeft.

Dus hoe vrij voel ik me op deze bevrijdingsdag? Niet heel erg vrij.