De dualistische non-dualiteit

Een licht onderwerp vandaag, dualistische non-dualiteit. Dit is ook een onderwerp wat nooit klaar is want het heeft vele lagen, dat is ook waarom ik het al zo lang van plan ben om te schrijven.

Dualiteit is dat alles verdeelbaar is in goed/slecht, ja/nee, zwart/wit. De wereld waar we in leven bestaat uit mensen die meestal alleen in dualiteiten denken. Ben je niet voor me dan ben je tegen me. En de laatste tijd lijkt dat alleen maar sterker te worden.

Non-dualiteit is dat dingen zowel zwart als wit zijn. Of op zijn Kuijfiaans “Elk nadeel heb zijn voordeel.”

Het wordt pas ingewikkeld als dingen paradoxaal dualistisch en non-dualistisch tegelijk zijn. Een voorbeeld hiervan is predestinatie. En dit is gelijk ook een voorbeeld wat veel weerstand oproept want als het waar is wat is het ik dan? Als predestinatie waar is bestaat er dan wel een vrije wil? De vrije wil is de mogelijkheid je eigen keuzes te kunnen maken. Maar in hoeverre maken mensen hun eigen keuzes?

Een niet verlicht mens wordt geregeerd door zijn programma’s en het zelfzuchtige ego. De programma’s werken zoals je van een programma mag verwachten: Stimulus a resulteert altijd in reactie b. De meeste mensen hebben honderden van die programma’s en zijn dan ook een soort van automaten. Sommige zijn bewuster en hebben delen van de programma’s opgelost, helaas komt daar het zelfzuchtige ego om de hoek kijken. Het zelfzuchtige ego is eigenlijk een zeer behoudend programma en zorgt voor het eigen behoud. Maar dat doet het vanuit angst en pijn en het maakt meer angst en pijn en zorgt voor het lijden. En heel soms is het mogelijk dat er even een stukje Spirit om de hoek komt kijken dan is er even geen programma of zelfzuchtig ego wat roet in het eten gooit. Op dat moment heb je even vrije wil. [Ik had je gewaarschuwd, dit is geen fijn onderwerp.]

Op weg naar bewustzijn kom je er op een gegeven moment achter dat de enige manier om je vrije wil te gebruiken is door met je vrije wil je vrije wil weg te geven aan de Spirit. Dat is namelijk de enige manier om aan het zelfzuchtige ego te ontsnappen en daarmee aan het lijden. Dus het lijden van jezelf en het lijden van anderen door acties van jou.

Dus ofwel je hebt geen vrije keuzen omdat je geregeerd wordt door programma’s en je zelfzuchtige ego of je hebt geen vrije keuze omdat je die hebt weg gegeven aan de spirit. Daarmee is er wat te zeggen voor het idee dat er predestinatie bestaat. Echter als predestinatie bestaat dan heeft de schepping (het universum) geen zin. En daar komt die paradox dus om de hoek kijken. Want je hebt vrije wil en tegelijk heb je het niet.

En dat ik was is dat dan? Het ik blijkt een illusie te zijn het bestaat helemaal niet. Het ontstaat op het moment dat een ziel in een lichaam komt en die ziel niet goed op het lichaam aansluit. Als de ziel verlicht is dan sluit het wel goed aan en is er geen ik. Er is wel een ziel die van leven naar leven hopt en die zichzelf ik zou kunnen noemen maar tegen de tijd dat het verlicht is weet het dat het alleen maar een deel van het geheel is. Dan komt het er op neer dat een druppel in de zee zichzelf ik noemt. [En eigenlijk kom je tot de conclusie dat je het zelfs geen druppel in de oceaan kunt noemen. Zelfs het idee van een ik leid tot een illusie, het is er werkelijk niet en het is er ook nooit geweest. Het gaat veel verder dan die druppel en is onbeschrijfbaar.]

Maar is dit het dan? Nee natuurlijk niet er zit nog weer een laag onder. Voor verlichting geef je je vrije wil op. En wat krijg je terug? Vrije wil! Je geeft de vrije wil op om zelfzuchtige acties te ondernemen en je krijgt de vrije wil terug om onzelfzuchtige acties te ondernemen. Als je in de overgang zit tussen zelfzuchtig en onzelfzuchtig dan kan je de spirit gewoon vragen om de juiste acties en dan krijg je er een paar. Dus heb je dan vrije keuze of niet? En leid dit alles tot predestinatie of niet? Je hebt geen volledige vrije keuze, maar die had je toch al niet. En het leid in zekere zin tot een vorm van predestinatie in de vorm dat je een gelukkig mens zal zijn. En die predestinatie vind ik weer helemaal niet erg.

Wie ben ik?

Eerst denk je; Ik ben mijn geschiedenis, en daar heb je een geweldig verhaal over. Dat verhaal vertel je aan iedereen en vooral aan jezelf want het is echt waar.

Dan kom je er achter dat dat onzin is. Het is een verhaal wat je jezelf vertelde omdat het je een bepaald gevoel gaf.

Dan denk je; Ik ben mijn gedachten emoties en gevoelens. Dus als je boos wordt BEN je Boos. Dan leer je dat je afstand kan nemen van dat gevoel. Je bent niet boos maar je voelt je boos. De afstand kan steeds groter worden. Op een gegeven moment weet je dat je dat gevoel niet bent. En dan nog kan de afstand groter worden en op een gegeven moment ben je je emoties niet meer. Je hebt emoties maar dat zijn dingen die komen en gaan.

Maar je bent toch echt je gedachten, zou je denken en ook je emoties. Dan blijkt dat elke emotie een hele groep van gedachtes opwekt en in stand houdt. En die emoties lossen op als je naar ze kijkt. Het is heel verleidelijk om in de bijbehorende gedachten te schieten en je daar de gehele dag mee bezig te houden. En dan in de avond nog wat emoties van een ander er boven op te gooien, TV, en daar dan lekker doorheen te woelen. Hmmm zalig. Echter het oplossen van elke emotie geeft een geluksgevoel waar niets tegen op kan.

En dan na een lange tijd zijn die emoties min of meer op. Er is er nog eentje over en dat is je zelfzuchtige ego. Als je dat zelfzuchtige ego heel veel liefde en compassie geeft wordt het een onzelfzuchtig ego.

Maar ik ben toch echt de gedachten die nu nog over zijn. Dit is toch mijn echte ik? Je gedachten zijn als een goudvis in een vissenkom. Je gedachten emoties en gevoelens zijn de goudvis, jij bent het water. Om het water te kunnen waarnemen neem je afstand van wat je nu nog denkt en voelt. Dat wat je voelt lijkt jij te zijn. Maar dat wat je voelt zijn de impulsen die van je zintuigen af komen en in je hersens aankomen voor interpretatie. Jij bent die gevoelens niet, jij neemt de interpretatie waar maar jij bent die waarneming niet. Je kan nog een stap terug zetten en alles wat je lichaam waarneemt en doet is niet wie jij bent. Alles wat je waarneemt wordt heel intens. Het filter wat er tussen zat is weg. Ook ben je niet meer steeds in het verleden of de toekomst je bent in het nu. Geluk kan je alleen in het nu ervaren. Er komt steeds meer nu in de tijd en alles wordt helderder.

Wie ben ik, nu? Jij bent niet de waarneming en ook niet de waarnemer, je bent het waargenomene. Je bent …

Bestaansrecht

Recentelijk werd ik er op gewezen dat ik met mijn gedrag de wereld kapot maak. En weet je dat leverde een hoogst interessante reactie op. Ik voelde me namelijk bedreigd in mijn bestaansrecht en dat levert heftige reacties op.

Hoe zou dat toch komen? Want we weten echt wel dat we, allemaal, keuzes maken die niet fijn zijn voor de planeet. We maken ook keuzes die fijner zijn voor de planeet en denken dan dat dat toch echt genoeg moet zijn. De enige andere oplossing lijkt dan om dan helemaal niet meer te bestaan, vandaar die bedreiging.

En ja recentelijk heb ik de fout (?) begaan om een ander ervan te betichten, en ja dat levert gelijk de vlam in de pan op. De bestaansrecht bedreiging is blijkbaar universeel. De reactie er op is, als het een directe bedreiging is, denk ik, meestal vlam in de pan. Als de bedreiging indirect is dan zal het meestal op negeren uit komen. Als dat waar is dan geeft het een goede verklaring waarom het klimaat niet boven aan iedere agenda staat, ja nog boven corona zelfs. Want daar zou het wel behoren, we leven met z’n allen gemiddeld 9 maanden korter door fijnstof. Omgerekend sterven er 480.000 mensen in Europa per jaar aan fijnstof. 

Maar hoe los je die blinde vlek op? Want dat is het uiteindelijk. Er doemt een gevaar van heb ik jou daar aan de horizon op en we besluiten om het maar te negeren. Een blinde vlek kan je denk ik alleen oplossen door er over te praten. Af en toe de vlam in de pan laten vliegen werkt natuurlijk ook maar alleen als je het daarna uitpraat en er gezamenlijk achter komt waarom die vlam nu toch in de pan sloeg.

Het er over praten moet dan wel rustig gebeuren want binnen de kortste keren wordt het allemaal heel ingewikkeld en heftig en daar leert niemand wat van. Maar weten dat het uit eindelijk om bestaansrecht gaat en dat je mensen er van te voren over kunt waarschuwen helpt misschien.

Als je dergelijke discussies bent aan gegaan laat dan in de opmerkingen onder het verhaaltje achter hoe het ging en welke oplossingen jullie gevonden hebben.

Gevoelens ophemelen

Stel alle therapieën om lekkerder in je vel te komen te zitten blijken heel simpel te zijn. Je hoeft maar één heel klein dingetje te doen maar je moet het wel heel vaak doen, dat is het enige.

Je kent het wel. Er gebeurd iets en je bent boos en nu loop je met een knobbel in je buik en allemaal boze gedachten. Het duurt een tijdje maar de knobbel wordt minder en wordt overspoeld voor andere knobbels van andere dingen, sommige zitten in je buik en anderen zitten elders. Alle knobbels vervagen langzaam maar dan gebeurt er iets en dan is die knobbel in je buik weer terug compleet met alle boze gedachten.

Je zou kunnen denken dat je die emotie bent. Je bent boos. Je bent blij. Maar als je niet boos bent en niet blij bent ben je dan helemaal niets? Je voelt die emotie maar je bent het niet. Daar was je wel al achter natuurlijk.

Als dat nu weer gebeurd een knobbel van een emotie, maak hem heel groot en kijk waar het ding zit in je lichaam. Het ding heeft een plek in je lichaam. Hoe lager de emotie hoe lager deze in je lichaam zit. In princiepen hoef je niet te weten om welke emotie het gaat of welke herinnering er aan vast zit. En dan kijk je gewoon naar dat gevoel, richt je aandacht op de knobbel. Je kan er ook liefde naar sturen dan gaat het sneller of compassie dan gaat het nog weer sneller. Als je je aandacht op de knobbel vestigt dan gaat deze na een tijdje een beetje verplaatsen. Blijf er met je aandacht bij en langzaam gaat het gevoel door je lichaam lopen. Soms verdwijnt het even en dan doemt het weer hoger in je lichaam op. Richt er opnieuw je aandacht op. Op een gegeven moment komt het gevoel aan in je hart, dat voelt best fijn maar blijf je aandacht er op richten en dan verdwijnt het weer en stijgt het op je kruin uit. Het grappige is dat de bijbehorende gedachte nu ook weg is.

Sommige knobbels vallen uit een in verschillende stukjes. Dat was dan een groot ding wat uit verschillende gevoelens bestaat. Concentreer je dan op de laagste knobbel, de gene die het meeste in de buurt van je stuit zit. Als je deze naar boven toe werkt kom je de anderen ook tegen en neem je die mee. Als je het anders om doet dan verstoppen de lagere knobbels zich en vind je ze niet meer terug. 

Je kan dit, als je het een paar keer geoefend hebt, ook life doen gedurende de dag. Als er weer iets gebeurd waardoor er een knobbel ontstaat dan kan je hem heel snel laten verdampen. Het gaat een stuk sneller als de knobbel nog vers is.

En je kan nu ook al die onplezante ervaringen en knobbels, ook de hele grote zwarte grote donderwolken, op deze manier oplossen. Je wordt dan elke keer een beetje leger en meer liefdevol naar jezelf en naar je omgeving.

Je kan, als je wilt, dit ook lezen in het boek “Letting Go” van David R. Hawkins. Dat is veel uitgebreider. Maar als hij alleen het bovenstaande had verteld dan was het niet zo’n mooi boek geworden. Het boek is de moeite waard maar het is er alleen in het engels. Het geeft veel voorbeelden en achterliggende informatie.

Geen drugs dealer?

Hallo ben jij zo’n drugs dealer of niet? Je kent ze wel ze delen drugs uit aan vrienden en bekenden. Door de drugs die ze uitdelen blijven ze heel populair en altijd welkom. De drugs is voor iedereen anders maar het is meestal een vorm van aandacht.

Dus stel ik vind mijzelf helemaal waardeloos dan verzamel ik graag mensen om mij heen die dat niet vinden en die daar blijk van geven. Het werkt als een drug. Deze mensen zijn dan helemaal populair bij mij. En als bedankje geef ik die mensen precies waar ze om vragen, welke drug dat ook maar is.

Het uitdelen van die drugs is eigenlijk de gewone gang van zaken. Als zelfzuchtige wezens gaan we zo met elkaar om. Jij geeft mij dit dan krijg jij van mij dat. En meestal gaat het binnen een relatie ook zo.

Heel af en toe kom ik mensen tegen die dit patroon willen doorbreken. Dat is fijn. Het heet bewustwording. Het je bewust worden van de regels van de zelfzuchtigheid en proberen dat om te zetten in onzelfzuchtigheid. Dat is nog helemaal niet zo gemakkelijk want die zelfzucht zit overal in verweven. Onze ouders waren ook zelfzuchtig en dus alles wat we weten is daarmee doordrongen.

Als mensen er echt om vragen dan stop ik met het uitdelen van de drugs. Dat gaat een tijdje goed. Dan gaat het wringen en als het goed is valt daarna het kwartje, of liever gezecht de kruiwagen met goud. Of die kruiwagen rijd over iemands tenen heen en dan is het huis te klein. Helaas gebeurd dat ook af en toe. Dan is het een kwestie van heel veel liefde en geduld, helaas ben ik daar dan nog niet zo goed in. Dus heb ik ook nog een lange weg te gaan.

Het is dus best lastig om te stoppen met het zijn van drugs dealer. Want als je stopt vinden mensen je plotseling niet meer zo lief. Want je geeft ze immers niet meer wat ze zo graag bij je komen halen. Maar intern weet je maar al te goed dat het dealen niet goed is. Je kan het voelen elke keer dat je dealt vind je jezelf ietsje minder lief. Het niet dealen is dus één van de gouden regels van de zelf liefde:

A) Doe zo min mogelijk om aandacht/liefde van anderen te krijgen

B) Geef liefde of stel anderen in staat liefde te geven

C) Volg je passie/talent

Jelbert, ex drugs dealer.

Explosie gevaar

Ken je dat, er gebeurd iets kleins en plotseling is de wereld te klein en valt het glas uit de ramen…

Een explosie van emotie en andere, op dat moment, oncontroleerbare dingen. Hoe komt dat toch dat zo iets kleins zo veel gevolgen kan hebben? Het is druk uit het verleden. In het verleden is iets naars gebeurd, meestal over een periode verspreid. Dat heb je opgepot. En als de juiste trigger langs komt dan explodeert de hele handel. Normaal kan je misschien een stapje terug doen om de emotie gade te slaan en hem niet tot uitbarsting te laten komen, maar nu kaboom en de ramen liggen er weer uit. Als je de uitbarsting helemaal terecht vind dan moet je nog een paar keer op deze mijn gaan staan. Op een gegeven moment begint et te dagen dat de explosie onevenredig is met het voorval. Dan is het tijd om te gaan graven.

En het is geweldig want in dit mijnenveld ligt goud begraven! Je zou bijna gaan dansen in dat mijnenveld in de hoop dat het goud mee komt met de explosies. Helaas heb je bij een explosie je ogen meestal stijf dicht en zie je het goud niet. Maar als je weet waar de trigger zit dan kan je heel dicht tegen de explosie grens aan gaan zitten door te denken aan de dingen die een explosie veroorzaken. Die dingen triggeren iets in het verleden. Denk aan de eerste keer dat je dit gevoel tegen kwam. Wat was er toen aan de hand? Met wie was dat?

Als je de herinnering gevonden hebt dan is het tijd om dat goud op te gaan graven. Wie was daar in die herinnering met jou? Kan je met de wijsheid van nu zien waarom die persoon toen zo was? Kan je zien dat jij dat deel ook in jou hebt zitten? Ja echt waar dat deel heb jij ook. Kan je van dat deel in jezelf houden? Dan kan je ook van dat deel in die ander houden. Stuur, de herinnering van die persoon, liefde. Ja het kan zijn dat je nog wat tegen die persoon moet zeggen, in gedachten, voordat die liefde aan komt. Stop er liefde in tot er niets meer in wil. Ga dan naar de volgende persoon in die herinnering tot je iedereen gehad hebt. 

Als laatste kijk je naar de jij die jij toen was. Je kan nu zien waarom je toen zo was. Geef die jij, net als de anderen, liefde tot er niets meer in past.

Ga nu kijken of die trigger nog zo gevoelig is. Het kan zijn dat je nog een herinnering vind, los die op dezelfde manier op. En dan merk je dat die trigger je niets meer doet. Daar is je blok van goud. Elke keer dat je dit doet komt die opgekropte energie vrij in de vorm van liefde. Je wordt blijer, gevender en gelukkiger.

Als je dit eenmaal gedaan hebt ren je mogelijk direct op het volgende mijnenveld af.

(Bij het schrijven van dit verhaaltje val ik bijna in slaap. Dat komt om dat ik geconfronteerd ben. Dus hier ergens in de buurt ligt nog een blok goud…)

Bewustzijns groep

Het is al een hele tijd zo dat ik niet meer naar festivals wil omdat ik niet meer wil consumeren maar meer het gevoel heb dat ik wat bij te dragen heb. Maarja tegen de tijd dat het festival daar is heb ik geen materiaal paraat. Dus dan komt er niets van. Maar de drang om te delen wat ik geleerd heb de afgelopen 15 (en meer) jaar blijft. 

Dus hier een oproep: Kom op de donderdag avond naar mij toe dan ga ik vertellen wat ik weet, we gaan oefeningen doen en natuurlijk expirimenteren en ontdekken.

Nee ik heb nog geen vast programma en de kosten gaan in dana (geef wat je het waard vind anoniem in een doosje). Het is fijn als iedereen lekker in zijn energie zit dus daar zal ik mee beginnen. Werken aan jezelf is een geweldige weg om bewuster te worden. Ik zal ook vertellen over het maken van apparaatjes, hoe werken ze en wat zijn de basis prencipes waar ze mee werken. Apparaatjes daar kan ik vast een jaar over vertellen. Voor het maken van apparaatjes moet je energie kunnen voelen en kunnen pendelen. Praten met wezens die we niet kunnen zien is ook handig. Maar om dat te leren moet je kunnen mediteren en je energie afstemmen op andere energieën of realiteiten. Maar dan moeten we het ook hebben over de ethiek om dit te kunnen en mogen doen. Er zijn ook tal van valkuilen waar je in kan stappen en waar je soms moeilijk uit komt. Ik zal proberen je om deze gaten in de weg heen te leiden.

Als je zin hebt om hier heen te komen mail me dan. Als de groep uit mijn huiskamer barst dan ga ik een andere plek opzoeken maar tot die tijd is het op Poldermolenweg 124, 1333BG Almere.

 

Griepje

Je kent het wel, het begint met keelpijn en als je niet uitkijkt wordt het zo een griepje. Tja dit jaar was het voor mij raak, meestal ontspring ik die dans. Maar wist je al dat elk nadeel een voordeel is wat je nog niet gezien hebt?

Ik was gisteren al een week aan het knokken tegen het oplossen van dit aankomende griepje. Maar het griepje had toch meer doorzettingsvermogen en eergisteren was de verkoudheid naar griepje gekropen. Bah wat voelt dat toch naar. Ik zat nog te denken dat ik niet kon bedenken waar dat nou goed voor was.

Dus zie ik die flitser staan den bedenk me dat ik hem ook voor mezelf kan gebruiken. Dat bedenk ik altijd vrij laat dat al die handige dingen ook voor mezelf gebruikt kunnen worden. Dus laat ik eens kijken of ik wat aan die loopneus kan doen. Fliterdeflits. Loop neus trekt zich niet zo veel van aan en gaat misschien zelfs harder lopen. Even later, hmm misschien een amulet tegen verkoudheid. Tja dat zou kunnen werken, ik zit er nu tenslotte midden in en dus weet ik wat ik er aan moet doen. Dus zodoende 44.8126.5.1111.3.6L+O=0001Cl=0.31W=0.33 en dat wordt dan dus een amulet.

Gisteren bedacht dat ik vandaag boodschappen nodig had en ze maar laten bezorgen want het is niet echt lief om al die mensen in die winkel aan te steken. Nu heb ik misschien alleen de bezorger aangestoken… Vandaag bedacht dat ik me te ziek voelde om een amulet te maken. En toen toch maar gedaan.

Uit de prinplaat geknipt, en vaak kan ik ze dan al voelen trillen. Hier niet. Zou dit ding wel wat doen? Dus afgevijld en om m’n nek gehangen. Hmm het lijkt alsof mijn longen warm worden. Hoogst maf. Daarna heel moe en even geslapen, dan gegeten. Even later houdt de loopneus op. Weer heel moe, op bed gelegen, maar niet geslapen. Nu weer uit bed en zit me te bedenken waar die griep gebleven is. Mijn hoofd is weer helder, vandaar verhaaltjes. En zo laat op de avond heb ik zin om wat te knabbelen… hmmm de oude Jelbert is terug. Er staat nog sla in de koelkast 🙂 

Dit is een grappige. Andere mensen moeten hem proberen en dan ben ik heel benieuwd hoe dat bevalt. Als het voor andere ook zo werkt dan mag hij een standaard plaatsje in de verbandtrommel krijgen naast de paracetamol en de echinacea druppels. Hij is vrij groot 73mm doorsnede.

De hobbel

Je kent het wel, ’t leven zit soms niet mee. Het is alsof je een hobbel in de weg tegen komt. Soms is die hobbel zo groot als een huis en wat moet je dan?

In geval van een stevige hobbel stopt bij mij alles. Alles wordt ingezet tot het oplossen van die hobbel. Dat is wel eens anders geweest, dan liet ik de hobbel liggen en ging ik door met mijn dagelijkse taken. En vooral niet naar die hobbel kijken want anders kan ik mijn dagelijkse taken niet uitvoeren. 

Het probleem is dan dat hobbels hobbels opzoeken. En zit nooit alleen maar één verkeersdrempel in een straat. Binnen de kortste keren ben je aan alle kanten ingesloten in hobbels en dan zit je in de valkuil. Natuurlijk kan je jaren in die valkuil blijven rondhangen en maar blijven doen wat er van je gevraagd wordt of waarvan je zelf bedacht hebt dat het van je gevraagd wordt of moet. En die dingen vormen een sluitend geheel, de één dekt de andere in. En dan lijkt er geen uitweg meer. Ja ik heb jaren in dat soort kringetjes rond gelopen.

Dus als er nu een heuvel in de weg is richt ik me daar op met al mijn aandacht. Alles vervaagt tot ik de heuvel in al zijn pracht heb gezien. Dan komen de hamers en pikhouwelen tevoorschijn en breek ik die heuvel tot op de grond toe af. Dat kan een tijdje duren.

Voor de buitenwereld, en vaak is dat inclusief mijzelf, lijkt er helemaal niet veel te gebeuren. Maar er komt in die tijd niet veel zinnigs uit mijn handen. Het is ook niet erg goed voor lopende bestellingen, want die komen ook niet uit mijn handen, dan. 

En dan is er plotseling het inzicht dat de hele heuvel een illusie was (daar gaat het volgende verhaaltje over). En plots klaps is de heuvel weg en kan ik mij weer bezig houden met andere dingen. Dus die labels uitprinten en de pakjes op de bus doen. Ze komen er aan!

Nierenenergie

Auf dieser Website sind verschiedene Erkenntnisse über die Nierenenergie zusammengestellt, die sich mir bisher eröffnet haben. Dabei möchte ich sagen, dass es ein steter Lernprozess ist und ich noch immer neue Erkenntnisse erhalte.

Hier ein Überblick über das, was ich bisher entdeckt habe:


Die Nierenenergie, oder auch Nebennierenenergie genannt, ist in der chinesischen Heilkunde die Energie, die für ein gutes Funktionieren der Organe sorgt. Wenn nicht mehr genug von dieser Energie zur Verfügung steht, werden die Organe nicht mehr mit ausreichend Energie versorgt und entstehen Erkrankungen, die sich zu chronischen Beschwerden auswachsen können.

 

Auf den Gedanken mich damit zu befassen kam ich, als ich zu einem gegebenen Augenblick selbst zu hören bekam, dass meine Nierenenergie zu niedrig sei. Mein Körper wies eine Histamin-Intoleranz auf, was sich darin äußerte, dass mein ganzer Körper mit Bläschen übersät war, die unglaublich juckten. Mir wurde empfohlen Kurkuma zu schlucken, um meine Leberfunktion zu verstärken. Das brachte etwas Verbesserung, aber da ich nicht gerne Pillen schlucke habe ich mich auf die Suche nach einer dauerhaften Lösung gemacht. So ist die Idee entstanden eine Technik zum Laden der Nierenenergie zu entwickeln.

 

Zuerst dachte ich, dass die (Neben-) Nieren eine Art Batterie wären und daher die Gefahr der Überladung bestehen könnte. Aber letztlich kam ich dahinter, dass es sich um eine Art von Resonanz handelt. Mit dem Älter werden verliert die Resonanz an Klarheit, verzerrt, verschwimmt. Wenn nun der Körper an die klare, saubere Resonanz erinnert wird, kann sich die Nierenenergie erholen, was man sich als eine Art aufladen vorstellen könnte. Die optimale Resonanz bleibt nicht das ganze Leben über auf derselben Frequenz (sie hängt vermutlich mit der Seelenfrequenz zusammen). Abweichungen von der optimalen Resonanz können in Prozent (dies ist eine selbst definierte Skala) oder in Lebensjahren angegeben werden.

100% entspricht der Menge an Nierenenergie, die für ein bestimmtes Alter optimal wäre, wenn man nicht zu viel davon verbraucht hat. Bei weniger als 97% beginnen die chronischen Beschwerden. Nach meinen Schätzungen liegt das für das Leben notwendige Minimum bei etwa 58%.

Sobald die Nierenenergie über 100% steigt, wird dies in Lebensjahren angegeben. Über 100% entspräche dann der Energiemenge, die man zu einem früheren Lebenszeitpunkt hatte. Manche Menschen können während des „Aufladens“ spüren, wie sie sich fühlten, als sie in dem jeweiligen Alter waren.

 

Um die Nierenenergie ‚aufzuladen’ habe ich bisher 2 Methoden entwickelt. Eine Methode wäre die mit dem Amulett für Nierenenergie. Das Amulett erinnert den Körper an die klare, ungetrübte Resonanz der Nierenenergie. Dieses Amulett wird tagsüber getragen, wenn der Körper die zusätzliche Energie gut gebrauchen kann.

In der Praxis lädt dieses Amulett sowohl den Nieren- als auch den Milzmeridian auf. Das Amulett arbeitet gut, wenn die Frequenz der Nierenenergie niedrig ist und man auf 100% kommen möchte. Durch das Tragen erhöht sich die Frequenz und wird die Nierenenergie aufgeladen. Die Frequenz könnte man auch als Energiequalität lesen. Wenn man in diese Richtung sensibel ist, kann man das Amulett vibrieren fühlen – je niedriger die Nierenenergie, desto stärker die Vibration. Es ist in etwa so, als ob man den Unterschied fühlen würde zwischen dem Level, in dem sich die Energie aktuell bewegt und dem wo sie sein könnte.

 

Wenn man das Amulett mit beiden Händen zwischen Daumen, Zeigefinger und Mittelfinger festhält, kann man bei jeder Einatmung die Energie nach innen ziehen.

 

 

Wenn die Frequenz der Nierenenergie gut ist, gibt es noch eine andere Möglichkeit, die Nierenenergie aufzuladen. Das geschieht mit einem Flitzer. Dies ist ein Gerät (angepasstes Stroboskop), das Lichtstifte als Träger für energetische Informationen verwendet. Durch Einstellen der Frequenz der Impulse kann der Betrieb geändert werden.

 

Mit dem Flitzer ist es möglich, deutlich über 100% zu laden. Dann drücke ich es in Jahren aus, in dem Alter, als man diese Energie hatte. Letztendlich könnte man durchladen bis zur Geburt. Aber die meisten Leute können diese Energie nicht halten. Die Energie fällt dann auf ein für diese Person erreichbares Niveau zurück. So kam zum Beispiel eine Frau von 81 Jahren schließlich auf ein Niveau von 63 Jahren. Nach ein paar Wochen war sie energetisch dann bei einem Alter von 66 Jahren und ist seit einiger Zeit stabil bei dem Energielevel von diesem Alter geblieben.

 

Es ist selbst möglich, die Nierenenergie derart aufzuladen, dass sie nicht mehr abnimmt. Dazu müsste man aber erst all seine Blockaden (in den Chakren) auflösen und danach die Verbindungskanäle zwischen den Chakren reinigen. Bei vielen Menschen sind die Verbindungen zwischen Herz-Chakra, Kehl-Chakra und dem dritten Auge eingetrübt. Aber auch die anderen Chakren müssen rein sein.

 

Nierenenergie kann aufgrund eines ungesunden Lebensstils oder durch Verletzungen schnell verloren gehen. Bei den meisten Menschen befindet sich die Nierenenergie auf einem niedrigen Niveau. So haben auch viele Menschen, die zu hart arbeiten, eine niedrige Nierenenergie.

Sehr viele Gesundheitsprobleme könnten mit einem hohen Level an Nierenenergie verhindert oder zumindest verringert werden. Aber neben dem angemessenen Level an Nierenenergie ist der Körper natürlich auch auf alle Vitamine und Mineralstoffe sowie anderen Substanzen angewiesen, die er für ein gutes und gesundes Funktionieren benötigt.