Archive for admin

Explosie gevaar

Ken je dat, er gebeurd iets kleins en plotseling is de wereld te klein en valt het glas uit de ramen…

Een explosie van emotie en andere, op dat moment, oncontroleerbare dingen. Hoe komt dat toch dat zo iets kleins zo veel gevolgen kan hebben? Het is druk uit het verleden. In het verleden is iets naars gebeurd, meestal over een periode verspreid. Dat heb je opgepot. En als de juiste trigger langs komt dan explodeert de hele handel. Normaal kan je misschien een stapje terug doen om de emotie gade te slaan en hem niet tot uitbarsting te laten komen, maar nu kaboom en de ramen liggen er weer uit. Als je de uitbarsting helemaal terecht vind dan moet je nog een paar keer op deze mijn gaan staan. Op een gegeven moment begint et te dagen dat de explosie onevenredig is met het voorval. Dan is het tijd om te gaan graven.

En het is geweldig want in dit mijnenveld ligt goud begraven! Je zou bijna gaan dansen in dat mijnenveld in de hoop dat het goud mee komt met de explosies. Helaas heb je bij een explosie je ogen meestal stijf dicht en zie je het goud niet. Maar als je weet waar de trigger zit dan kan je heel dicht tegen de explosie grens aan gaan zitten door te denken aan de dingen die een explosie veroorzaken. Die dingen triggeren iets in het verleden. Denk aan de eerste keer dat je dit gevoel tegen kwam. Wat was er toen aan de hand? Met wie was dat?

Als je de herinnering gevonden hebt dan is het tijd om dat goud op te gaan graven. Wie was daar in die herinnering met jou? Kan je met de wijsheid van nu zien waarom die persoon toen zo was? Kan je zien dat jij dat deel ook in jou hebt zitten? Ja echt waar dat deel heb jij ook. Kan je van dat deel in jezelf houden? Dan kan je ook van dat deel in die ander houden. Stuur, de herinnering van die persoon, liefde. Ja het kan zijn dat je nog wat tegen die persoon moet zeggen, in gedachten, voordat die liefde aan komt. Stop er liefde in tot er niets meer in wil. Ga dan naar de volgende persoon in die herinnering tot je iedereen gehad hebt. 

Als laatste kijk je naar de jij die jij toen was. Je kan nu zien waarom je toen zo was. Geef die jij, net als de anderen, liefde tot er niets meer in past.

Ga nu kijken of die trigger nog zo gevoelig is. Het kan zijn dat je nog een herinnering vind, los die op dezelfde manier op. En dan merk je dat die trigger je niets meer doet. Daar is je blok van goud. Elke keer dat je dit doet komt die opgekropte energie vrij in de vorm van liefde. Je wordt blijer, gevender en gelukkiger.

Als je dit eenmaal gedaan hebt ren je mogelijk direct op het volgende mijnenveld af.

(Bij het schrijven van dit verhaaltje val ik bijna in slaap. Dat komt om dat ik geconfronteerd ben. Dus hier ergens in de buurt ligt nog een blok goud…)

Bewustzijns groep

Het is al een hele tijd zo dat ik niet meer naar festivals wil omdat ik niet meer wil consumeren maar meer het gevoel heb dat ik wat bij te dragen heb. Maarja tegen de tijd dat het festival daar is heb ik geen materiaal paraat. Dus dan komt er niets van. Maar de drang om te delen wat ik geleerd heb de afgelopen 15 (en meer) jaar blijft. 

Dus hier een oproep: Kom op de donderdag avond naar mij toe dan ga ik vertellen wat ik weet, we gaan oefeningen doen en natuurlijk expirimenteren en ontdekken.

Nee ik heb nog geen vast programma en de kosten gaan in dana (geef wat je het waard vind anoniem in een doosje). Het is fijn als iedereen lekker in zijn energie zit dus daar zal ik mee beginnen. Werken aan jezelf is een geweldige weg om bewuster te worden. Ik zal ook vertellen over het maken van apparaatjes, hoe werken ze en wat zijn de basis prencipes waar ze mee werken. Apparaatjes daar kan ik vast een jaar over vertellen. Voor het maken van apparaatjes moet je energie kunnen voelen en kunnen pendelen. Praten met wezens die we niet kunnen zien is ook handig. Maar om dat te leren moet je kunnen mediteren en je energie afstemmen op andere energieën of realiteiten. Maar dan moeten we het ook hebben over de ethiek om dit te kunnen en mogen doen. Er zijn ook tal van valkuilen waar je in kan stappen en waar je soms moeilijk uit komt. Ik zal proberen je om deze gaten in de weg heen te leiden.

Als je zin hebt om hier heen te komen mail me dan. Als de groep uit mijn huiskamer barst dan ga ik een andere plek opzoeken maar tot die tijd is het op Poldermolenweg 124, 1333BG Almere.

 

Griepje

Je kent het wel, het begint met keelpijn en als je niet uitkijkt wordt het zo een griepje. Tja dit jaar was het voor mij raak, meestal ontspring ik die dans. Maar wist je al dat elk nadeel een voordeel is wat je nog niet gezien hebt?

Ik was gisteren al een week aan het knokken tegen het oplossen van dit aankomende griepje. Maar het griepje had toch meer doorzettingsvermogen en eergisteren was de verkoudheid naar griepje gekropen. Bah wat voelt dat toch naar. Ik zat nog te denken dat ik niet kon bedenken waar dat nou goed voor was.

Dus zie ik die flitser staan den bedenk me dat ik hem ook voor mezelf kan gebruiken. Dat bedenk ik altijd vrij laat dat al die handige dingen ook voor mezelf gebruikt kunnen worden. Dus laat ik eens kijken of ik wat aan die loopneus kan doen. Fliterdeflits. Loop neus trekt zich niet zo veel van aan en gaat misschien zelfs harder lopen. Even later, hmm misschien een amulet tegen verkoudheid. Tja dat zou kunnen werken, ik zit er nu tenslotte midden in en dus weet ik wat ik er aan moet doen. Dus zodoende 44.8126.5.1111.3.6L+O=0001Cl=0.31W=0.33 en dat wordt dan dus een amulet.

Gisteren bedacht dat ik vandaag boodschappen nodig had en ze maar laten bezorgen want het is niet echt lief om al die mensen in die winkel aan te steken. Nu heb ik misschien alleen de bezorger aangestoken… Vandaag bedacht dat ik me te ziek voelde om een amulet te maken. En toen toch maar gedaan.

Uit de prinplaat geknipt, en vaak kan ik ze dan al voelen trillen. Hier niet. Zou dit ding wel wat doen? Dus afgevijld en om m’n nek gehangen. Hmm het lijkt alsof mijn longen warm worden. Hoogst maf. Daarna heel moe en even geslapen, dan gegeten. Even later houdt de loopneus op. Weer heel moe, op bed gelegen, maar niet geslapen. Nu weer uit bed en zit me te bedenken waar die griep gebleven is. Mijn hoofd is weer helder, vandaar verhaaltjes. En zo laat op de avond heb ik zin om wat te knabbelen… hmmm de oude Jelbert is terug. Er staat nog sla in de koelkast 🙂 

Dit is een grappige. Andere mensen moeten hem proberen en dan ben ik heel benieuwd hoe dat bevalt. Als het voor andere ook zo werkt dan mag hij een standaard plaatsje in de verbandtrommel krijgen naast de paracetamol en de echinacea druppels. Hij is vrij groot 73mm doorsnede.

De hobbel

Je kent het wel, ’t leven zit soms niet mee. Het is alsof je een hobbel in de weg tegen komt. Soms is die hobbel zo groot als een huis en wat moet je dan?

In geval van een stevige hobbel stopt bij mij alles. Alles wordt ingezet tot het oplossen van die hobbel. Dat is wel eens anders geweest, dan liet ik de hobbel liggen en ging ik door met mijn dagelijkse taken. En vooral niet naar die hobbel kijken want anders kan ik mijn dagelijkse taken niet uitvoeren. 

Het probleem is dan dat hobbels hobbels opzoeken. En zit nooit alleen maar één verkeersdrempel in een straat. Binnen de kortste keren ben je aan alle kanten ingesloten in hobbels en dan zit je in de valkuil. Natuurlijk kan je jaren in die valkuil blijven rondhangen en maar blijven doen wat er van je gevraagd wordt of waarvan je zelf bedacht hebt dat het van je gevraagd wordt of moet. En die dingen vormen een sluitend geheel, de één dekt de andere in. En dan lijkt er geen uitweg meer. Ja ik heb jaren in dat soort kringetjes rond gelopen.

Dus als er nu een heuvel in de weg is richt ik me daar op met al mijn aandacht. Alles vervaagt tot ik de heuvel in al zijn pracht heb gezien. Dan komen de hamers en pikhouwelen tevoorschijn en breek ik die heuvel tot op de grond toe af. Dat kan een tijdje duren.

Voor de buitenwereld, en vaak is dat inclusief mijzelf, lijkt er helemaal niet veel te gebeuren. Maar er komt in die tijd niet veel zinnigs uit mijn handen. Het is ook niet erg goed voor lopende bestellingen, want die komen ook niet uit mijn handen, dan. 

En dan is er plotseling het inzicht dat de hele heuvel een illusie was (daar gaat het volgende verhaaltje over). En plots klaps is de heuvel weg en kan ik mij weer bezig houden met andere dingen. Dus die labels uitprinten en de pakjes op de bus doen. Ze komen er aan!

Nierenenergie

Auf dieser Website sind verschiedene Erkenntnisse über die Nierenenergie zusammengestellt, die sich mir bisher eröffnet haben. Dabei möchte ich sagen, dass es ein steter Lernprozess ist und ich noch immer neue Erkenntnisse erhalte.

Hier ein Überblick über das, was ich bisher entdeckt habe:


Die Nierenenergie, oder auch Nebennierenenergie genannt, ist in der chinesischen Heilkunde die Energie, die für ein gutes Funktionieren der Organe sorgt. Wenn nicht mehr genug von dieser Energie zur Verfügung steht, werden die Organe nicht mehr mit ausreichend Energie versorgt und entstehen Erkrankungen, die sich zu chronischen Beschwerden auswachsen können.

 

Auf den Gedanken mich damit zu befassen kam ich, als ich zu einem gegebenen Augenblick selbst zu hören bekam, dass meine Nierenenergie zu niedrig sei. Mein Körper wies eine Histamin-Intoleranz auf, was sich darin äußerte, dass mein ganzer Körper mit Bläschen übersät war, die unglaublich juckten. Mir wurde empfohlen Kurkuma zu schlucken, um meine Leberfunktion zu verstärken. Das brachte etwas Verbesserung, aber da ich nicht gerne Pillen schlucke habe ich mich auf die Suche nach einer dauerhaften Lösung gemacht. So ist die Idee entstanden eine Technik zum Laden der Nierenenergie zu entwickeln.

 

Zuerst dachte ich, dass die (Neben-) Nieren eine Art Batterie wären und daher die Gefahr der Überladung bestehen könnte. Aber letztlich kam ich dahinter, dass es sich um eine Art von Resonanz handelt. Mit dem Älter werden verliert die Resonanz an Klarheit, verzerrt, verschwimmt. Wenn nun der Körper an die klare, saubere Resonanz erinnert wird, kann sich die Nierenenergie erholen, was man sich als eine Art aufladen vorstellen könnte. Die optimale Resonanz bleibt nicht das ganze Leben über auf derselben Frequenz (sie hängt vermutlich mit der Seelenfrequenz zusammen). Abweichungen von der optimalen Resonanz können in Prozent (dies ist eine selbst definierte Skala) oder in Lebensjahren angegeben werden.

100% entspricht der Menge an Nierenenergie, die für ein bestimmtes Alter optimal wäre, wenn man nicht zu viel davon verbraucht hat. Bei weniger als 97% beginnen die chronischen Beschwerden. Nach meinen Schätzungen liegt das für das Leben notwendige Minimum bei etwa 58%.

Sobald die Nierenenergie über 100% steigt, wird dies in Lebensjahren angegeben. Über 100% entspräche dann der Energiemenge, die man zu einem früheren Lebenszeitpunkt hatte. Manche Menschen können während des „Aufladens“ spüren, wie sie sich fühlten, als sie in dem jeweiligen Alter waren.

 

Um die Nierenenergie ‚aufzuladen’ habe ich bisher 2 Methoden entwickelt. Eine Methode wäre die mit dem Amulett für Nierenenergie. Das Amulett erinnert den Körper an die klare, ungetrübte Resonanz der Nierenenergie. Dieses Amulett wird tagsüber getragen, wenn der Körper die zusätzliche Energie gut gebrauchen kann.

In der Praxis lädt dieses Amulett sowohl den Nieren- als auch den Milzmeridian auf. Das Amulett arbeitet gut, wenn die Frequenz der Nierenenergie niedrig ist und man auf 100% kommen möchte. Durch das Tragen erhöht sich die Frequenz und wird die Nierenenergie aufgeladen. Die Frequenz könnte man auch als Energiequalität lesen. Wenn man in diese Richtung sensibel ist, kann man das Amulett vibrieren fühlen – je niedriger die Nierenenergie, desto stärker die Vibration. Es ist in etwa so, als ob man den Unterschied fühlen würde zwischen dem Level, in dem sich die Energie aktuell bewegt und dem wo sie sein könnte.

 

Wenn man das Amulett mit beiden Händen zwischen Daumen, Zeigefinger und Mittelfinger festhält, kann man bei jeder Einatmung die Energie nach innen ziehen.

 

 

Wenn die Frequenz der Nierenenergie gut ist, gibt es noch eine andere Möglichkeit, die Nierenenergie aufzuladen. Das geschieht mit einem Flitzer. Dies ist ein Gerät (angepasstes Stroboskop), das Lichtstifte als Träger für energetische Informationen verwendet. Durch Einstellen der Frequenz der Impulse kann der Betrieb geändert werden.

 

Mit dem Flitzer ist es möglich, deutlich über 100% zu laden. Dann drücke ich es in Jahren aus, in dem Alter, als man diese Energie hatte. Letztendlich könnte man durchladen bis zur Geburt. Aber die meisten Leute können diese Energie nicht halten. Die Energie fällt dann auf ein für diese Person erreichbares Niveau zurück. So kam zum Beispiel eine Frau von 81 Jahren schließlich auf ein Niveau von 63 Jahren. Nach ein paar Wochen war sie energetisch dann bei einem Alter von 66 Jahren und ist seit einiger Zeit stabil bei dem Energielevel von diesem Alter geblieben.

 

Es ist selbst möglich, die Nierenenergie derart aufzuladen, dass sie nicht mehr abnimmt. Dazu müsste man aber erst all seine Blockaden (in den Chakren) auflösen und danach die Verbindungskanäle zwischen den Chakren reinigen. Bei vielen Menschen sind die Verbindungen zwischen Herz-Chakra, Kehl-Chakra und dem dritten Auge eingetrübt. Aber auch die anderen Chakren müssen rein sein.

 

Nierenenergie kann aufgrund eines ungesunden Lebensstils oder durch Verletzungen schnell verloren gehen. Bei den meisten Menschen befindet sich die Nierenenergie auf einem niedrigen Niveau. So haben auch viele Menschen, die zu hart arbeiten, eine niedrige Nierenenergie.

Sehr viele Gesundheitsprobleme könnten mit einem hohen Level an Nierenenergie verhindert oder zumindest verringert werden. Aber neben dem angemessenen Level an Nierenenergie ist der Körper natürlich auch auf alle Vitamine und Mineralstoffe sowie anderen Substanzen angewiesen, die er für ein gutes und gesundes Funktionieren benötigt.

 

Verhaaltjes in het Duits

Omdat er ook een lifes-tree.de is, tegenwoordig, komen er een aantal artikeltjes in het Duits. Ze zijn vertaald vanuit het Nederlands. Maar er is nog beter over de tekst nagedacht dus als je het echt wilt begrijpen moet je misschien wel de Duitse vertaling lezen. 

Het hol van het ego

Tja laat ik het eens over iets leuks hebben: Het ego. Daar wordt iedereen vast heel blij van. Let op bij dit verhaaltje geldt wederom de kans op spontane acute cognetieve dissonantie. Ook is handig om De Grote Verwarring te hebben gelezen.

Het ego je kent het beestje wel en dan vooral de zelfzuchtige variant. Want een ego heb je nodig om je bed uit te komen maar die zelfzuchtigheid is nu net dát wat het allemaal zo onaangenaam maakt. Afgelopen zomer heb ik heel ontzettend veel zitten mediteren. In één van die meditaties werd duidelijk dat alle zelfzucht altijd vernietigend is. Dus zelfzucht maakt altijd iets stuk. 

Dat vond mijn ego gelemaal niet leuk om te horen. Aangezien hij donders goed weet dat hij zelfzuchtig is. Ja die van jou is dat ook, behalve als je allang verlicht bent. Dus hoe zit dat nou met dat zelfzuchtige? Het is niet zo dat helemaal alles wat je doet zelfzuchtig is. Maar de basis drijfveer is zelfzuchtig. In de wereld om ons heen is het heel gemakkelijk te herkennen. Neem een dictator, een geweldig voorbeeld voor massale zelfzucht. Alles moet wijken voor de grillen van de dictator en iedereen die in de weg loopt is zijn leven niet zeker. Op kleinere schaal mensen die alles hebben en vinden dat ze dat meer verdienen dan mensen die niet alles hebben. Maar mensen onder elkaar ook, geweldig goed te zien in het verkeer. Ikke eerst.

Maar dan zittend op de bank voor de buis. Waar is het dan? Het zit hem in alles wat je zou kunnen doen maar niet doet omdat voor de buis zitten zo gemakkelijk is. Waar is de vernietiging? Voor de buis zitten is niet echt gezond voor je, en al helemaal niet als je het veel doet. Het kost energie en het eneige wat het je oplevert is entertainment. En het kost je leven, je leeft namelijk niet dat wat je zou kunnen doen. Bedenk je eens een leven lang voor netflix, wat haatd dat met je uit?

Stel je eens voor dat alles waar nu tegenop ziet dat daar de weerstand van verdwijnt. En wel zo danig dat je geen idee meer hebt waarom je er tegen op zag. Stel je voor dat alle, onnodige, angst weg is. Dat alle twijfel in je hoofd verdwijnt. Wat ga je dan doen? Wat zou je van je leven maken als je al die ballast kwijt bent? Want het komt er op neer dat die ballast allemaal je zelfzuchtig ego is.

Dus waar woont die dan in je? Nou om daar achter te komen kan je hem eens een paar keer flink prikken en dan kijken welk deel van je lichaam opspeelt. Een simpele maar niet erg gemakkelijke meditatie werkt geweldig om het zelfzuchtige ego te bedaren. Dat is tellen op elke uitademing. Bij elke uitademing tel je er eentje verder. Zodra je aan het minste of geringste denkt, anders dan het tellen, of de tel kwijt raakt, start je weer bij 1. Deze ga je vooral in je hoofd voelen en die wordt daar rustiger van. Maar een rustig zelfzuchtig ego maakt de rest gemakkelijker.

Dan kan je een mantra doen: “Mijn zelfzucht vernietigd mij.” Lekker bij jezelf gehouden. Wat gebeurd er in je als je dit een tijdje doet? Wat je ook kan doen is publiekelijk je grootste geheim vertellen. Alleen al daar aan denken maakt dat er een plek helemaal opspeelt. Welke plek is dat?

Juist ja je solar plexus! In De Grote Verwarring verwijs ik er naar dat het wel een interresant gebied is maar geen grote chakra. Toen was ik er nog niet achter hoe het nu wel zit met dit punt. En het is natuurlijk de vraag of dit verhaaltje wel helemaal klopt want dat lampje is bij mij ook nog lang niet aan.

Bij een lange meditatie om een einde te maken aan die zelfzucht kon ik echt voelen hoe dat ego verweven zit en hoe het vast zit aan de ruggengraat. Maar wat ik ook ging merken was dat mijn acties veranderde. Ik ging als vanzelf al die dingen doen die ik normaal niet doe maar waarvan ik weet dat het een goed idee is om ze wel te doen. Dingen geheel voor mezelf. Ik schreef toen dat ik blijkbaar te zelfzuchtig ben om iets voor mezelf te doen.

Recent ben ik eens in gesprek gegaan met die zelf zucht van me. Ik heb hem toen gevraagd of hij een vorm wilde aannemen zodat ik hem gemakkelijker kon aanspreken, en het liefste een beer… . Nou dat werd een grote zwarte boze beer, brrr. Maar toen hij eenmaal een vorm had kon ik hem gemakkelijk liefde geven, en dat gewoon de hele dag door laten stromen. Na één dag was hij een stuk jonger en pluiziger. Na een paar dagen waren zijn oortjes wit geworden en nu is hij bijna helemaal wit. Ondertussen doe ik weer gemakkelijker de dingen die ik zou moeten doen maar waar ik meestal geen zin in heb.

Black bear 1170229 640

Dat liefde geven aan het ego voelt heel apart. Het gaat naar de solar plexus maar ook naar een gebied tussen mijn huid en mij in. Het is alsof mijn lijf dus een pak is wat ik aan heb. En daar tussen is een beetje ruimte en daar gaat die liefde heen.

Want hoe zit dat eigenlijk met ziel en lichaam? Als je lichaam groeit in de baarmoeder dan treed er op een gegeven moment de ziel in. Als de ziel heel ervaren is dan past die zich heel goed aan aan het lichaam. En als de ziel niet zo ervaren is dan weet die niet hoe het zich voldoende moet aanpassen op dat lichaam. In de aanpassing tussen ziel en lichaam ontstaat het ego. Hoe slechter de ziel past hoe groter de zelfzucht. 

Maar je kan de eenheid tussen lichaam en ziel ook zien als het verwekken van een kind. Dat kind is het ego. Als het kind verwaarloosd wordt en geen liefde krijgt wat gaat het dan doen?

Alles is onzin

Pas op voor acute cognitieve dessonantie…

Waarom is alles onzin?

Die vraag kan op verschillende manieren beantwoord worden. De meeste daarvan zijn intelectuele constructies maar eentje kan je alleen maar zien als je het ervaren hebt.

Alles is onzin, want: Je kent het wel. Je wil iets maar er staat wat heel groots in de weg. En als je het wilt aanpakken wordt het alleen maar groter. Maar wat blijkt nou dat ding wat in de weg staat is een illusie gecreeërd door je zelfzuchtig ego. Het bestaat helemaal niet. Als je je zelfzuchtige ego zou weg strepen dan blijken al de problemen in je leven niet te bestaan. Daarmee is alles onzin.

Alles is onzin, want: Tijd bestaat niet. Het is mogelijk (korte) periode in de toekomst te kijken. Dus tijd bestaat niet. Het is ook mogelijk om op plaatsen te kijken die lichtjaren ver hiervan verwijderd zijn. Ruimte bestaat niet. Als tijd en ruimte niet bestaan dan is alles onzin.

Alles is onzin want: Alles gebeurd tegelijk in alle mogelijke variaties. Dit is niet het enige universum. Er zijn er heel veel. In al die universa zit er nu een Jelbert iets te doen achter zijn computer of boven op zolder of met zijn vrouw en kinderen of op wereldreis op zijn boot met of zonder vrouw en kinderen. Ze doen dat allemaal. Elke beslissing die genomen kan worden wordt genomen. Daar naast speelt de gehele creatie zich tegelijk af. Je kan heen en weer verplaatsen tussen al die universa en kijken hoe het op al die andere plekken is. Het verschuiven in tijd lukt mij niet zo. Maar in een meditatie zag ik de hele creatie en daarin was dat ook duidelijk. Alles is onzin.

Daarnaast zijn wij allemaal ook nog eens één wezen. Dus in mij kan ik jou vinden en kan ik vinden hoe het is om jou te zijn. Maar tegelijkertijd zijn wij ook welk wezen dan ook op welke planneet/realiteit dan ook. Maar óók alle andere dingen in alle bestaansvormen. Dus je kan in jezelf de cpu vinden van de computer waar jij nu deze tekst op leest en voelen hoe warm het daar is. Want jij bent alles tegelijk. Het duizelt je nu vast niet he?

Al het bovenstaande is heel logisch als je het bekijkt vanuit de reden van de creatie. En het is nog erger dan in The Matrix.

Met al het bovenstaande zou je kunnen zeggen dat alles voorbestemd is en daar zit nou net de paradox, dat is het niet. Anders zou de creatie geen nut hebben.

Als die cognetieve dessonantie heeft toegeslagen ga dan gewoon door naar een ander verhaaltje want dit verhaaltje is onzin.

Alles is liefde

Of het enige wat je nodig hebt is liefde. Het is ook het enige wat je mee kan nemen de volgende auto in, vandaar de bloemetjes (zie vorige verhaaltje). Hier volgt een hele simple oefening waar je een blijer mens van wordt. Je kan hem herhalen zo vaak als je wilt en elke keer wordt je weer een blijer en gelukkiger mens.

De ingedienten die je hier voor nodig hebt zijn:

Een blije herinnering, zo’n herinnering waar je blij van wordt en waarbij je hart open gaat want alles was helemaal goed.

Een andere herinnering of een herinnering waar je niet blij van wordt.

Tijd.

Ga ergens rustig zitten en ga in gedachten naar de blije fijne herinnering. In die herinnering was alles goed en daarom was er liefde in die herinnering. Haal die liefde op en vul jezelf er mee. Als je jezelf en niet mee kunt vullen vul dan bijvoorbeeld een emmertje met die liefde. In mij gedachten ziet liefde er uit als een groene energie. Dat is ook de kleur van het hartchakra en het is dus een fijne kleur om te gebruiken als je je emmertje vult met liefde.

Dan ga je naar de andere herinnering. Kijk naar de personen in die herinnering en zie, met de wijsheid die je nu hebt, wie ze toen waren en waarom ze zo waren. Geef iedereen in die herinnering zo veel liefde dat ze ‘vol’ zitten. Je merkt dat je er op een gegeven moment niets meer in krijgt. Als de persoon die je die liefde geeft overleden is dan is die erg snel ‘vol’. Het kan zijn dat je gedachte afdwalen of zelfs dat je in slaap valt. Dag geeft helemaal niets kom gewoon terug naar die herinnering en ga door waar je gebleven was. Als je lief ‘op’ is dan ga je weer naar de fijne herinnering om weer extra liede te tanken. Als je iedereen liefde hebt gegeven dan is daar de jongere versie van jou nog. Zie wie je was, toen, met de wijsheid van nu en waarom je was wie je toen was. Geef die persoon van toen liefde tot er niets meer in past. 

Dan kan je als laatste nog kijken of er een deel van je lichaam opspeelt of aandacht vraagt als je aan deze herinnering denkt. Als dat zo is dan geeft je ook liefde aan dat deel van je lichaam in het toen en in het nu. Dan kan je de spanning die de herinnering in je lichaam heeft opgeleverd oplossen en daarmee lichamelijke klachten voorkopen of oplossen.

Als je uit deze meditatie komt kan het zijn dat de hele herinnering oplost. Maar wat je er voor terug krijgt is een blijere gelukkigere jij.

Het zou zomaar kunnen zijn dat je de smaak te pakken krijgt en dat je dieper wilt gaan. In dat geval pak je het heel systematisch aan, je begint bij je vroegste herinnering en werkt door tot het nu. Daar ben je een paar maanden mee bezig, bijvoorbeeld iedere avond als je in bed ligt om te gaan slapen. Als je een slechte slaper bent is dit een geweldige methode om in slaap te vallen. Je ego zal namelijk in opstand komen en je in slaap laten vallen. Zo heb je twee vliegen in één klap. En het levert een heel wat gelukkigere, blijere, stabielere jij op.

De zin van dit alles …

Je zit al een hele tijd in de auto en je rijd op een hele lange weg. Wie weet is het wel een rond weg. Je zit al zo lang in die auto dat je eigenlijk niet eens meer weet waar je naar toe gaat. Wie weet ben je de auto wel. Op de weg ontmoet je andere auto’s en iedereen rijd toch dezelfe kant op. En je herkent ze. Af en toe rijd er een auto rond die er heel vroolijk uit ziet met bloemetjes op de buitenkant, in de auto ziet het er ook gezellig uit. De bestuurder is helemaal happy.

Als je dan weer eens in de file staat vraag je aan de bestuurder waarom hij zo blij is. “Oh gewoon het is een geweldige dag vandaag”. De file trekt op en je bent hem weer kwijt. Daar heb je die borden weer. ‘Thuis’ ….. ’Werk’ …… ’Thuis’ ….. ’Werk’ ….. ‘Thuis’ ….. ’Werk’ …… ’Thuis’ ….. ’Werk’ ….. ’Weekend’. Wie heeft dat toch in zijn hoofd gehaald al die borden neer te zetten op een weg zonder afslagen? 

Op een dag passeer je het bord ‘Ziek’ en vlak daarna staat er een enorme file. Je staat weer naast die vroolijke auto met de bloemetjes. Als je goed kijkt lijken er wel allemaal bloemetjes bij gekomen te zijn. De bestuurder is weer even opgewekt als de vorige keer. Wel frappant dat hij zo blij blijft. Toch maar weer eens een praatje aan gaan. De bestuurder verteld dat de weg zo mooi is en dat hij daar vroolijk van wordt. De weg mooi? Het is grijs asfalt met blauwe borden langs de weg, hoe kan dat nou mooi zijn? De bestuurder snapt het niet, hij verteld dat de weg mooie bomen en weilanden heeft met in de verte bergen en vorige week was er een geweldige zee met vergezichten om in te verdwalen. Hoe kan dat nou? We rijden toch langs de zelfde weg? Hoe kan jou weg er dan anders uit zien dan die van mij? “Ja dat klopt”, verteld de vroolijke bestuurder, “we zitten allemaal op de zelfde weg. En tegelijk zitten we allemaal op een andere weg. We maken de weg met ons gevoel. Het is net als al de bestuurders, we denken dat we allenaal aparte bestuurders zijn, maar dat zijn we niet. We zijn allemaal één bestuurder en tegelijk ook weer niet. Simpel toch?” Ehh voor mij klinkt dat helemaal niet simpel. “Nou als oefening kan je proberen om je voor te stellen dat je een bestuurder bent van een van de andere auto’s. Stel je voor dat je in die auto zit en door de raampjes van die auto kijkt. En kijk jij eens of anderen de weg net zo ziet als jij”.

De file is weer opgelost. En ik rijd weer lans de weg met de blauwe borden. ‘Thuis’ ….. ’Werk’ …… ’Thuis’ ….. ’Werk’ ….. ‘Thuis’ ….. ’Werk’ …… ’Thuis’ ….. ’Werk’ ….. ’Weekend’. Het is monotoom en ik hoef toch niet op te letten, die auto doet z’n ding wel. Er rijd een grijze auto naast me en ik beeld me in dat ik in die auto zit. Het beeld door de ramen veranderd niet veel maar het regent dat het hoost. Hij rijd langs dezelfde weg maar door ontzettend rot weer. Het is ook koud in de auto. Nou snel weer naar mijn eigen bakkie. Maar je wenst hem bij je vertrek toch wat bloemetjes toe en een fijne zonnige weg. Brrr daar was het niet fijn. Na een tijdje probeer je het weer eens. Er rijd een gele auto naast je. Je bedenkt hoe het daar zal zijn. Het beeld veranderd, buiten is het mooi weer. Er zijn glooiende korenvelden door de raampjes zichtbaar. Het is er behaaglijk en fijn. Ohh zo zou ik het ook wel willen. Terug in je eigen auto veranderd het landschap langzaam en je rijd door glooiende velden met koren. Aan de buitenkant van je auto staan nu een paar bloemetjes op de lak.

Jaren later sta je in de file. Naast je staat een donker blauwe auto. De bestuurder spreekt je aan. “waarom ben jij zo blij?” “Oh gewoon het is zo’n geweldige dag”, antwoord je. De andere bestuurder kijkt je aan of je gek bent.

Nog weer jaren later staat er een bord langs de kant van de weg met de tekst “Dood”, er is een parkeerplaats naast. Daar stop je. Je bent helemaal voldaan en stapt uit de auto. Je loopt het geweldige bos in waar het heerlijk fijn voelt. Je herinnert je een parkeerplaats lang lang geleden. Daar was helemaal geen bos maar een grauwe vlakte. 

In dit bos lopen ook andere rond. Sommige zien de grauwe vlakte andere een woestijn een volgende komt op zijn rug voorbij drijven, die ligt vast in een beekje. Het is een fijne wandeling en je weet waar het pad naartoe gaat. Heerlijk uitgerust kom je aan bij een verse auto. Het is een gezellige auto met bloemetjes op de buitenkant. Je gaat er in zitten en rijdt weg. Langs de snelweg staat een bord “Geboorte” en het is een mooie weg met mooie bomen en verre vergezichten waar je in weg kan dromen. Oh dit gaat een fijne weg zijn.