Archive for Bewustzijn

Life leaf

12/06/2014 apparaatjes, Bewustzijn, gezondheid No comments

Sinds dat ik dit blog heb ben ik al stiekem, zonder hier wat te schrijven, aan het werk aan een nieuw product. Voor mij geld dat ik iets alleen uit kan brengen als het ook echt klopt en tot nu toe was er nog iets wat mij dwars zat in het geheel. Het komt er op neer dat een apparaatje alleen kan bestaan als ik het met mijn bewustzijn kan bevatten. Dus lezen over iets moois en het dan in elkaar zetten werkt niet want dan doorgrond ik het niet. Het moet groeien uit mijn hart en bewustzijn en dan is het een compleet geheel.

Hoe ga ik dit allemaal uitleggen zonder dat het een heel technisch verhaal wordt? Op een gegeven moment kwam ik in aanraking met een groep van apparaatjes bouwers. Daar leerde ik dat als je metaal in een bepaalde lengte maakt dat deze dan kan gaan resoneren met het menselijk lichaam. Zij hadden dit weer geleerd van uit Veda’s die beschreven staan in “Scientific Unification Sankhya”. Hier ging een wereld voor mij open want het bleek dat de gevonden golflengtes tussen mensen uitwisselbaar waren. Daarnaast bleek het ook dat ik een gevoeligheid heb voor het vinden van de juiste golflengte.

Dus als ik een staafje koper in de exacte golflengte vijl, voor een verbeterde weerstand, dat dit dan bij iedereen werkt. Het nadeel van staafjes vijlen is dat het niet echt naukeurig is. Gelukkig heb ik hier een 2D cnc machine voor het maken van printplaten. Daarmee was het mogelijk om rechthoekige stripjes te maken van exacte afmetingen. Dat was al een hele verbetering. Echter als je naar de golven kijkt die door zo’n stripje heen en weer stuiteren dan was het toch nog niet echt naukeurig en konden er ook allemaal onzuiverheden ontstaan. Dus daarna ben ik cirkeltjes gaan maken. Deze werkte goed want er paste maar 1 golf in. Er was echter ook een nadeel. De ene golf die er in paste had een erg rechtlijnige uitwerking. Dus als een pijl naar 1 punt. Als je dat vergelijkt met druppeltjes of kruiden remedies die zijn veel meer omvattend en werken op veel meer lagen. Dus dat was het nog niet. Daarna duurde het een hele tijd en in mijn hoofd zat een patroon van cirkels die op elkaar inspelen. Maar ik kreeg het niet in focus.

IMG 1082

Op een gegeven moment werd het allemaal duidelijk. Door het gebruik van de Flower of Life kon ik de veelomvattendheid van druppeltjes en kruiden evenaren. Het gebruik van cirkels zorgde er ook voor dat de naukeurigheid toe nam en dat ik meer controle kreeg over de sterkte en tuning. Daarmee was de Life-Leaf geboren. Je zou het kunnen zien als een stemvork voor bepaalde functies in je lichaam of een blaatje aan de levensboom.

Stel je zit helemaal niet lekker in je vel. Je zou dan kunnen zeggen dat je een beetje ‘off tune’ bent. Als je nou een stemvork zou hebben die jou eigen resonantie heeft dan ga jij ook weer trillen op jou eigen frequentie en voel je je lekkerder in je vel. Als voorbeeld is dit de enige die ik weet die niet voor iedereen gelijk is maar het zelfde kan met andere functies in je lichaam zoals al je chakra’s en de accupunctuur punten. Maar ook voor zaken als brandwonden en beschadegingen aan je huid, of bijvoorbeeld de verbinding tussen je hart en hoofd zodat je beslissingen beter kan nemen.

In de afgelopen paar jaar heb ik heel wat instrumentjes gemaakt oa voor: aarde schumann, Chakra centering, eye correction, merediaan reparatie, hart hoofd verbinding, Anti allergie, uittreding, bescherming bij uittreding, chakra 1, chakra 2, chakra 3, chakra 4, chakra 5, chakra 6, chakra 7, volledig gecentreerd in mijn lichaam zijn, zelfexpressie/zelfmanifestatie, detox, vermoeide ogen, Verbinding binnen buiten, Volledige helderheid & Hart + Hoofd, slapen , nierenergie, brandwonden, hormonale balans, optimaal gewicht, Pfyfer, doorzettings vermogen, wilskracht, oogboldruk, inspiratie, parkinson, Gezonde aderen, aarde hemel verbinding, Water hoogste trilling, chakra open (de chakra waar je hem voor houdt), Goed voor bijen, betere doorbloeding + ch2 +ch1 +ch4 +ch6 (yang), ontstoken gewrichten, lichaam bewustzijn communicatie, hart chakra extra, buikspier oefeningen fijn, Dupuytren , ch1+ch2+ch4+ch6 (yin), sexuele activiteit vrouwen, verbeterde afweer, herpes oplossen, geboorte energie. Natuurlijk moet ik zeggen dat niets wat ik vertel gebaseerd is op bewezen medische werking want anders wordt de medische industrie heel boos.

Wat kan er allemaal met deze instrumentjes? Eigenlijk alles wat je met accupunctuur kan plus nog wat meer. Want je kan ook directe invloed hebben op parasieten in het lichaam. Daarnaast kan het natuurlijk ook gebruikt worden voor andere levende wezens. En er zijn een tal van verfijningen mogelijk zoals dat het instrumentje uit gaat op het moment dat je lichaam in een staat van verandering van bewustzijn komt. Dwz dat als je groeit met je bewustzijn dat het instrumentje dan even uit schakelt tot de groeispurt voorbij is.

Maar hoe kom je dan aan die golflengte? Tja er zijn verschillende manieren om dat te doen. Voor mij is het een soort meditatie waarin ik me verbind met wat ik wil bereiken en dan kan ik die golflengte cijfer voor cijfer opschrijven. Het me verbinden met iets gaat het beste als ik het heb meegemaakt. Dus vandaag heb ik te lang in de zon gelegen en ik ben verbrand. Mijn lichaam heeft zich verzet tegen het verbranden en dus weet ik daar de golflengte van. Dan ben ik nu buiten de zon en mijn lichaam is bezig met het genezen van die verbrande plek en dus kan ik nu ook bij de golflengte van ‘genezing van verbrand door de zon’. Als ik iemand ontmoet of spreek die iets nodig heeft dan verbind ik me met die persoon en zo kan ik dan ook bij de golflengte. En sommige golflengtes zijn berekenbaar. Als ik de golflengte heb van een virus dan kan ik de anti golflengte berekenen.

Naast het berekenen van de anti golflengte zijn er nog tal van andere zaken aan te bereken. Ja nu wordt die wiskunde pas leuk! 

Ondertussen ben ik druk met de website die over de instrumentjes zal gaan.

De foto die je boven ziet is niet hoe het geheel er uiteindelijk uit gaat zien. In de toekomst wordt het een sierraad waarbij het koper verguld is en er over het substraat een gekleurde film zit. En de versie die daarna komt is geheel van zilver en goud gemaakt. Ik moet echter nog leren hoe dat vergulden werkt enzo.

En wat de naam betreft ben ik er nog niet uit, Life Feaf of Life amulet of Life Tuner of… 

Nu hoor ik dat verschillende mensen worden verwezen naar dit artikel en deze site is niet heel gemakkelijk met comments maar mijn mail adres is heel simpel namelijk mijn voor naam at mijn voor naam punt nl en aangezien je deze site gevonden hebt weet je mijn voornaam al.

 

 

Hypocriet

15/04/2014 Bewustzijn No comments

Weet je ik wil het beste voor de wereld. Jij toch ook? Ik wil geen kinder arbeid of slaven handel of andere nare dingen voor mensen in het algemeen. Daarnaast wil ik niet dat mensen elkaar uitmoorden of de middelen gegeven worden om elkaar (gemakkelijk) uit te moorden. Foute regimes daar wil ik niets van weten en al helemaal geen handel mee drijven. En atoomwapens die moeten allemaal de wereld uit want daar kan alleen onheil van komen. Dan eet ik bij voorkeur gezond en biologisch en eigenlijk zou ik het ook fijn vinden als mijn katoenen kleding ook verantwoord verbouwd is. Want heel wat van die katoen boeren hebben maar een heel kort leven vanwege al die pesticiden die ze gebruiken. Dat vind jij toch ook?

Maarja het leven moet niet te duur worden hoor. Als ik kleding koop dan ga ik naar de HEMA want die hebben goedkope goede t-shirts en ondergoed. Hema duurzaam? Ehh op dit moment is 8% van hun kleding dat (http://www.rankabrand.nl/modeketens/Hema). Dus ik ben een moordenaar. Ehhuu? Ja door mijn acties, het kopen van goedkope kleding, gaan er boeren dood en zijn de arbeids omstandigheden in de fabrieken slecht. Auw dat doet best pijn nu ik dat schrijf. Het niet kopen helpt ook niet want dan hebben die mensen helemaal geen werk meer. Uit eerste hand heb ik gehoord van iemand die voor zo’n fabriek werkte dat ze blij was dat ze werk had. Zelf koopt ze ook de goedkope merken terwijl ze nu in het rijke westen woont. De beste oplossing is het kopen van merken die wat aan de arbeids omstandigheden doen en actie voeren, dat kan ook via bovenstaande website.

Dan is er chocolade, wat een geweldig spul is dat toch. Echter er zit een bitter smaakje aan. De meeste chocolade wordt gewonnen met kinderarbeid. En ja de Europese unie probeert er wat aan te doen maar dat lijkt tot op heden meer op een wassen neus. Als je biologische chocolade koopt dan behoort deze uit eerlijke handel en productie te komen. Ik vraag me echter af in hoeverre dat waar is. Maar de chocolade die je hier in huis vindt is allemaal bio enzo.

En dan de energie. Jaa die had ik duurzaam van greenchoice maar toen bleek dat ze hun stroom (ja zo heet dat in de volks mond maar dat is het helemaal niet het is vermogen, maarja als ik dat ga gebruiken raakt iedereen in de war) goedkoop vergroende en dus eigenlijk helemaal niet groen was. Nu kwam NUON met een interesant initiatief voor groene stroom in Almere. Maar als ze dat niet rondbreien voor het einde van het jaar schakel ik weer over op iets groeners. Uiteindelijk is de beste methode van groen, niet verbruiken. Dus lichten uit als het kan en het liefste LED. Dingen niet in standby maar uit. Als experiment zet ik het gas ook uit met enige regelmaat. Een nieuwe ketel zou ook niet gek zijn natuurlijk.

Maar het geniepigste en het beste om de fout mee in te gaan is nog wel je bank. Ja dat zijn die jongens die de wereld in handen hebben. Het liefste merk ik niets van dat geld. Als ik me er te veel op fixeer dan wordt ik alleen maar ongelukkig. Ooit lang lang geleden heb ik een kinderspaar rekening bij de PostBank gehad. De PostBank is ING geworden en zo ben ik van een niet echt bank bank naar een wel echt heel erg bank bank gesluisd. En onwetend over het beleid van deze bank heb ik jaren lang onder mijn steen gezeten en gedacht dat het allemaal wel goed zat. Echter is er nu een hele aardige site waar je kan vergelijken of een bank wel vriendelijk genoeg is. De meeste banken investeren bijvoorbeeld in nucleaire wapens. Fijn he? Ook jou bank doet dat! En als je bij die bank bent ondersteun jij actief met jou geld waar die bank voor staat! Nog meer fijn. Zoals de ING op eerder genoemde site scoort alleen redelijk goed op arbeidsrecht maar op wapens een onvoldoende (5):

“Het wapenbeleid van ING is twijfelachtig (5). ING sluit producenten van controversiële wapens en bedrijven die wapenembargo’s negeren uit. Beleid geldt alleen voor handelsfinanciering dus wapenleveranties van overige bedrijven aan controversiële regimes zijn niet uitgesloten.

Uit praktijkonderzoek kernwapens (2013) blijkt dat ING aandelen en obligaties van 20 kernwapenfabrikanten t.w.v. 658,2 miljoen beheert en via bankinvesteringen voor 318,3 miljoen euro kredieten verstrekt.”

Nou ik vind dat erger dan twijfelachtig. Voor mij is dat ronduit een reden om heel hard weg te rennen. Niet willen werken voor een wapen fabrikant maar wel bij de ING. Nou dat kan niet. Dus heb ik net een rekening aangevraagd bij de ASN bank. Zij scoren het meest positief van allemaal. Hun wapenbeleid scoort een 10:

“Het wapenbeleid van ASN Bank is uitstekend (10). Alle mogelijke relaties met de wapenindustrie zijn uitgesloten. Ze investeert niet in producenten van controversiële wapens en financiert geen wapenleveranties aan dictaturen of landen die corrupt zijn en mensenrechten schenden.

Uit praktijkonderzoek van februari 2013 naar investeringen in kernwapenproducenten blijkt dat ASN Bank handelt in lijn met haar beleid en kernwapenbedrijven uitsluit.”

Pffft, daar kan ik tenminste mee leven en andere mensen ook want die komen niet om door wapens gekocht met geld wat mijn spaargeld op mijn spaar rekening mogelijk maakt. Ze hebben een overstapservice waarbij alle betalingen overgezet worden op de nieuwe bankrekening. Een pasje met alles er op en er aan. En natuurlijk online banking en een app voor mobiel gebruik. Nee ik heb (nog) geen aandelen in ASN.

En hoe hypocriet ben jij?

gevoel vs herinnering

01/04/2014 Bewustzijn No comments

Als ik je vraag hoe je je vorige vakantie beleefd hebt. Dan kan je me vast allemaal herinneringen vertellen van hoe het was. De herinneringen zijn nog redelijk accuraat, want het is allemaal nog niet zo heel lang geleden.

Als ik je vraag wat je je nog kan herinneren van de peuterspeelzaal waar je als peuter hebt gespeeld. Dan is het heel anders. Het enige wat ik me er van kan herinnerern is dat mijn moeder me op het fiets stoeltje zette. Zo eentje aan het stuur. En dat het ding van grijs metaal was gemaakt, of het freubelgeval waarmee die aan het stuur zat dan. En ik kan me een vage indruk herinneren van het gebouw en nog wat vagere indrukken van hoe het binnen was. Blijkbaar is er nooit iets gebreurd wat ik me moest herinneren.

Want waarom doen we dat dingen herinneren? Waarom is het nodig om te herinneren dat ik met een ander kindje aan het graven ben in de zandbak van de kleuterschool en we komen gaas tegen. Daardoor kunnen we niet nog dieper. Het kindje zegt dat dat gaas de waterleidingen zijn. Voor mij is het compleet logisch dat dat zo is. Dat grijze kippengaas zijn de waterleidingen. 

Waarom heb ik dat onthouden? In die herinnering zit nog wat meer dan alleen een herinnering er zit een emotie of gevoel in. Het herinneren van dat moment levert op dat ik dat gevoel weer voel. Het was een gevoel van verbroedering, en dat gevoel maakt de dingen die gezecht worden meer waar. Een latere herinnering. Ik ben met de skelter (trapauto) naar een vriendje gereden. Zijn vader heeft een garage. We maken een stuk elektra kabel aan het stuur vast. Het jongetje zegt dat ik wel uit moet kijken want er zit nog stroom in. Ik zeg niks maar ik weet dat wat hij zegt werkelijk onzin is. Dat is er weer zo een een herinnering waar meer dan alleen die herinnering in zit. Er zit nu ook weer een gevoel in, een zelfverzekerdheid een gevoel van ‘ik ga mijn eigen weg’. De herinnering is ook van de tijd van de kleuterschool.

Dergelijke herinneringen zou je kunnen zien als een doosje. In dat doosje zit een emotie. Die emotie is nog niet verwerkt of je moet er nog wat mee. De enige manier om een emotie te herinneren is in de context van een herinnering. Herinner intens geluk. Als je die herinnering naar boven kan halen dan zit er een verhaal omheen. Bij mij is het een zeil ervaring ergens op de noordzee vlak na zons op. Ik had de wacht en het water is vlak. Het schip gaat als een speer over het water heen. Het is wat harder gaan waaien en ik vraag me af of ik iemand moet wakker maken om de zeilen te wisselen. Maar het gaat zo lekker en ik besluit gewoon door te varen. Genietend van een geweldige zeiltocht.

Maar alleen het gevoel herinneren is heel wat lastiger. Ik heb die herinnering nodig om bij het gevoel te kunnen. Maar ons hoofd is geweldig in het bedenken van allerhande ideeen en gedachten. Het is heel goed mogelijk om dat hevoel te nemen en daar een ander doosje omheen te maken. Het doosje zou nu een zweefvliegtuig kunnen zijn en het gevoel wat dat geeft. Ik ben nog nooit in een zweefvliegtuig geweest. Maar ik zou een herinnering kunnen maken waar dat gevoel in past. Dus als je een los lopend gevoel tegen komt dan kan je mind daar een doosje omheen maken. Het verhaal van dat doosje hoeft helemaal niet te kloppen, maar het is een weerspiegeling van het gevoel.

Het kan daarmee heel gemakkelijk dat gevoelens uit je vroege jeugd een verhaal er omheen hebben wat absolute fictie is. Als je dan dat verhaal heel belangrijk gaat vinden dan kan die valse herinnering allemaal nare gevolgen hebben. Je kan achter de valse herinneringen komen als je eerlijk naar jezelf kijkt. De valse herinnering zal je heel erg bezig houden. En stiekem wil je dat de herinnering nog erger is dan wat het nu al is. Dus je gaat zitten graven of je meer kunt ‘herinneren’. Je mind zal je terwillen zijn en nog meer vreselijks naar voren toveren. Dit zal blijven gebeuren tot je jezelf alle aandacht hebt gegeven en tot je omgeving dat ook heeft gedaan.

Echter als je eerlijk bent naar jezelf en je omgeving (als je ze ‘het’ hebt verteld). Dan zie je de illusie die je jezelf voorhoud, omdat je het groter wilt maken dan dat het is. Je krijgt dan immers eindelijk de aandacht die je nodig had op dat moment. Maar het kan heel goed zijn dat je alleen gevallen was en dat er niemand kwam opdagen om een kus op die zere knie te geven. 

Je mind is erg goed in het maken van dat soort dingen. Want je mind is er voor om problemen op te lossen. Maar als er geen problemen zijn dan maakt de mind ze wel, want dan heeft ie weer wat om op te lossen. Als je kijkt naar de verhalen die zich in je hoofd afspelen dan kan je daar zo 90% er van weg gooien omdat dat allemaal onzin is die je zelf hebt gemaakt. En lekker rustig dat het wordt als je dat lukt…

Soms komt het voor dat 2 emoties met elkaar verbonden zijn, zoals liefde en pijn. Als je een verbinding hebt tussen die twee dan zou het heel goed kunnen zijn dat je pijnlijke relaties op zoekt. Je hebt geen idee waarom dat nou steeds weer gebeurd die pijnlijke relaties. Als je er achter komt en je vindt het juiste doosje met die twee emoties er in (Dat gaat op dezelfde manier als het vinden van een programma). Dan kan je het verhaal van het doosje veranderen zodat er nog maar 1 van die 2 emoties in het doosje past. En dan kan je voor de andere emotie een nieuw doosje maken. De emoties hebben nu hun eigen doosjes en zijn niet meer verbonden. Tijd voor een verse relatie…

Nu kan het ook zijn dat je een programma en een emotie met elkaar verbonden hebt. Bijvoorbeeld, ik wordt er helemaal opstandig van als ik wat ‘moet’. Na veel zoeken komt er een voorval uit. Ik ben ergens tussen de 1 en 2 jaar oud en lig in bed. Ik kan niet slapen en dus roep ik om mama. Mama komt niet. Ik wordt bang. ik wordt boos. Ik maak een verbinding tussen eenzaamheid en moeten. Later groeit er een programma uit: Ik moet het alleen doen. En daar zit dan ook een lading woede aan vast. Nu kan ik het programma omzetten naar: Ik mag het doen zoals ik het wil. Maar dan heb ik nog die loslopende emoties. Wat doe ik daarmee? Uiteindelijk willen ze gezien worden. Dus kijk naar ze, voel ze. Doe er een scheutje vreugde bij uit een van je blije doosjes. Blijf er bij en ren niet weg. Het is als een glibberig zeepje onder de douche. Als je hem lang genoeg vast houdt en niet laat weg glippen lost hij op. Zo gaat dat ook met die emoties. Op een gegeven moment zijn ze weg.

Jezelf uit gummen.

27/03/2014 Bewustzijn No comments

Wie ben je? Ben je de som van al je ervaringen en dingen die je hebt meegemaakt? Of ben je meer? En als dat zo is hoe weet je dat dan, hoe kom je daar achter?

Je bent een tekening die over een andere tekening heen is gemaakt. Deze tekening is al je herinneringen en al je pijn en je opvoeding en al die andere dingen. Heel veel van die dingen resulteren in automatische reacties. Dat zijn programma’s. Je kan ze terug zien in de vrienden of relaties die je aan gaat. Zijn dat vaak relaties met het zelfde thema? Hoe komt het dat je voor dat thema, die persoon, kiest? Was je je daar bewust van? Zeer waarschijnlijk vind je jezelf herhaaldelijk in je leven in dezelfde situatie. Dat komt omdat je onbewust de zelfde keuzes maakt. Je maakt deze keuzes omdat je je niet bewust bent van programma’s die in je onderbewuste draaien.

Dus we zijn een soort van computer. Een computer die geprogrammeerd is door zijn opvoeding. Het probleem is dat die programma’s onbewust worden overgedragen door ouders die zich ook niet bewust zijn dat ze geprogrammeerd zijn met onbewuste programmma’s. En de programma’s die ze bewust proberen over te dragen worden vaak verwrongen opgeslagen waardoor het effect heel anders is dan wat de bedoeling was.

Een ouder kan zeggen dat je je kamer moet opruimen en je daarmee proberen te programmeren dat je dat ook werkelijk gaat doen. Echter werkt dat niet. Het resultaat zou kunnen zijn: ‘Ik ben waardeloos.’ Een programma begint meestal met ‘Ik’, “ik ben … “, “Ik moet …” en heeft als resultaat een of meerdere overtuigingen. Een overtuiging zou kunnen zijn “Ze vinden mij dom.”

Programma’s zijn over het algemeen ‘negatief’ en hebben een remmende werking. Er zijn echter ook programma’s die je positief zou kunnen noemen: “Ik ben altijd de beste.” Echter levert dit ook weer een automatische reactie op waardoor het alsnog een negatief programma is. Want wie zit er achter het stuur van jou leven? Jij of je programmeur?

Wie is die programmeur? Dat zijn de mensen die het dichtste bij jou staan. De mensen waarvan de mening telt. Dat zijn ten eerste je ouders en de rest van dicht bij staande familie, dan partners. Programma’s die het vroegste in je leven gemaakt zijn hebben het meeste effect. Ik noem ze de Root programma’s. Aan deze Root hangen vele andere programma’s maar als je de wortel er uit haalt sterven ook de onderliggende dunnere worteltjes af. Of als computer term. Als je de root wist wist je ook de onderliggende directories. En hoe jonger je was tijdens het programmeren hoe dichter je op die root zit.

Ondertussen heb ik heel ontzettend veel programma’s gewist en de meerste programma’s zijn gemaakt door ouders. Een paar door broer en zussen en andere familie een enkeling door een leerkracht. Blijkbaar hoe verder de persoon weg staat hoe kleiner de kans dat deze je werkelijk kan programmeren. En ik kan alleen vanuit eigen ervaring spreken en ik ben altijd nogal eigenzinnig geweest dus mogelijk is het voor andere mensen anders. Maar ook uit ervaring kan ik ook zeggen dat de meeste mensen het ‘zelfde’ zijn.

Wat echt erg grappig is is dat als je een programma ‘wist’ dat je het voorval wat het geprogrammeerd heeft ook vaak werkelijk niet meer kan herinneren. Het is alsof je het werkelijk vanaf je hardeschijf hebt gegooid. En het terugkerende patroon verdwijnt ook. 

Wat ik op het moment doe is dagelijks een of meerdere programma’s wissen. En hoe ik dat doe is kijken naar plekken in mijn leven waar ik weerstand ondervind, of in het verleden ondervond, en dan kijken waar dat vandaan kwam.

Hoe doe ik dat? Ik gebruik hier meestal spiertesten voor om beter bij mijn onderbewuste te kunnen komen. Eerst stel ik mij de situatie voor waar ik weerstand in ondervind. Onder een fictieve situatie:

Ik vind het vreselijk om belastingformulieren in te vullen. Dus meestal doe ik dat niet of pas op het laatste nippertje. Waar komt dat vandaan?

Dan ga ik mezelf vragen stellen om systematiesch bij de herinnering te komen waar het programma ontstaan is. Was ik tussen de 0 en 5 jaar? Nee. Was ik tussen de 5 en 10 jaar? Nee. Was ik tussen die 10 en 15 jaar? Ja Was ik 10? Nee. Was ik 11? Ja. Was het winter? nee. Was het lente? Ja. Was het mijn moeder? Ja. Was het thuis? Ja. Was het ochtend? Nee. Was het middag? Ja. Was het na school Ja. Was het voor het eten? Ja.

Dus ik was 11 jaar in de lente na school thuis en in de middag na school. Dan kan ik proberen de bijbehorende herinnering terug te halen. Soms lukt dat niet in een keer en dan duurt het even voordat ik me herinner waar het gebleven is. Het is alsof mijn onderbewuste blijft graven tot de herinnering gevonden is. Op een gegeven moment kan ik er dan wel bij. Het kan dan bijvoorbeeld een herinnering zijn van het maken van huiswerk en dat ik pas mocht buiten spelen als het huiswerk af was. Het programma zou kunnen zijn: “ik kan niet rekenen.” En dus alles waar getalletjes en mogelijk formulieren bij komen kijken ga je voor de rest van je leven uit de weg. Heel fijn want ons leven zit vol met formulieren en getalletjes. Dus het zou heel fijn zijn om van dit programma af te komen. 

Het zwaarste werk heb je al gedaan. Je hebt een verbinding gemaakt met een onbewust programma en een herinnering. De programmeur was mam. Wat was de relatie met haar op dat moment? Wie was zij? Zij wilde erg graag dat ik het goed deed op school en ze wilde het beste voor me. (nee dit is geen echt programma, echt waar). Wat was het programma? “Ik kan niet rekenen.” En wat was het resultaat? Dat ik een hekel had aan alles met getalletjes op papier. Wat is een overtuiging die voortvloeit uit dit programma? (dat is ter controle of je wel het programma hebt of alleen de overtuiging) “Formulieren zijn irritant en wil ik niet invullen”. Nu is het tijd om een nieuw programma te bedenken. Je kan je mind zien als een moestuin. Elk stukje onkruid wat je er uit trekt laat ruimte over voor een nieuw stukje onkruid. Dus je kan daar maar beter iets planten waar je achter kan staan. Je zou het omgekeerde kunnen kiezen: “Ik kan goed rekenen” maar niet “Ik ben overal goed in” want je bent niet overal goed in en je zou daar overmoedig van kunnen worden en alleen gaan duiken of bergbeklimmen want je bent overal goed in tenslotte… Je kan ook iets kiezen wat altijd waar is: “Ik heb altijd vrije wil” of “Ik ben ik” of “ik ben”. Bedenk ook wat je gaat bereiken met je nieuwe programma. Daarmee kan je fouten voorkomen zoals het “Ik ben overal goed in” programma. Dan herhaal je het nieuwe programma heel vaak in je hoofd. En daar is je verse programma…

Wat kan je hier allemaal mee veranderen? Alles! Nee de kleur van je ogen en haar lukt niet maar al je reacties wel. Zelfs dingen als waarvan we geleerd hebben dat ze aangeboren zijn die kan je veranderen. En de rest laat ik aan je fantasie over.

En wat houd je over wanneer je klaar bent met gummen? Als het goed is een hele mooie tekening!

Een resultaat:

Het is eind juli en het is warm buiten. Ik lig met de boot op een mooie plek vooranker. Ik lig een beetje in het midden van de vaart waar er nog veel meer mensen voor anker liggen. Gister avond was dit het enige plekje nog waar ik kon gaan liggen. Vandaag varen er veel mensen af en aan naar potentiële ligplaatsen en ook gewoon mensen die door de vaart varen omdat het hier zo mooi is.

Ik had een programma waardoor ik boos was op de wereld. Het resultaat was dat ik ook boos was op al die mensen die te dicht of te hard langs varen. Die mensen merkte daar niets van maar ik werd er intern boos en onrustig van. Tot ik bedacht dat ik boos was op de wereld en dat herkende voor een programma. Het programma uit elkaar gehaald en er voor terug gezet:

Ik gebruik altijd en overal mijn vrije wil.

Het resultaat, direct daarna. Ik ben niet boos meer. Geen intern gezeur dat die mensen vervelend zijn. Ohh wat een opluchting is dat. Dat nieuwe programma is er eentje die altijd inzetbaar is als je niet weet wat goed zou zijn om in de plaats te doen van het oude programma.

 

De ultieme wandel ‘vakantie’

20/02/2014 bewustzijn, Bewustzijn, gezondheid No comments

P9160217

De ultime wandel vakantie is de wandeling die je terug brengt naar jezelf. Het is een weg met heuvels en dalen, beren op de weg en soms schijnbaar onmogelijke rotswanden om te beklimmen. Maar ook met de mooiste uitzichten en lieve fijne mensen. Ieder die deze wandeling doet beleeft hem op een volledig andere manier en elke gekozen weg is de juiste, zolang je maar blijft wandelen.

Sommige mensen dien deze wandeling met uitgebreide voorbereiding en met een dikke reisgids die hen vertelt wat er allemaal onderweg te zien valt en wat het verschil is tussen de verschillende paden.

Andere wandelen deze weg met een metgezel die het pad al eens bewandeld heeft. De metgezel geeft niet aan welke weg je moet bewandelen, hoogstens een sugestie heel af en toe. Maar de metgezel kan vertellen over mogelijke valkuilen of een hele harde schop geven als je in een valkuil zit zodat je er weer uit kruipt.

Sommige andere beginnen vol goede moed aan de wandeling en merken dan toch dat het best zwaar is om iedere dag te wandelen. Zij keren op een gegeven moment terug en gaan ergens onder een boom zitten. Als ze voordat ze onder die boom zijn gaan zitten vergenoeg gewandeld hebben dan weten ze dat ze onder de boom zitten en dat wandelen zwaar maar fijn zou zijn. Maarja onder de boom regent het niet, je bent beschut voor de koude door de struiken die er staan. Er komen hier niet zo veel beren langs en de beren die er langs komen leer je vanzelf wel kennen. En natuurlijk kan je altijd nog je boom in klimmen als die beet te dicht bij komt.

Er zijn heel veel anderen die misschien wel gehoord hebben van de wandeling maar die het prima vinden daar waar zij zijn. Ja en het kent ook zijn beren en putdeksels maarja je woont waar je woont en hoe kun je dat nou achter laten?

P9130072

De wandeling die ik wandel wandel ik met een metgezel. Een grote bolle kale metgezel. Hij is erg lief, nee geen knuffelbeer en toch ook weer wel natuurlijk 😉 Zijn richting aanwijzingen zijn vaak heel subtiel en soms duurt het een jaar voordat ik ze begrijp. Maar dat is goed want dan vogel ik het toch ook zelf weer uit en dan komen de dingen wanneer ik er klaar voor ben.

Dan zijn er op het pad misleidende wegwijzers. Deze wegwijzers wijzen je naar de dichtst bij zijnde heuvel en zeggen dan dat je daar moet blijven zitten. De heuvels in dit landschap zijn echter een beetje raar. Als je niet beweegt dan worden het dalen. Dus als het weer een dal geworden is dan heb je de foute wegwijzers weer die zeggen dat je weer naar de dichtst bijzijnde heuvel moet hollen. Wat echter kan geburen, is dat als je deze wegwijzers gebruikt, je afhankelijk wordt van de wegwijzers en je niet meer uit jezelf de heuvels kunt vinden. Het werkt een beetje als tomtom verslaafdheid. Deze wegwijzers heten therapeuten. Dat is waarom ik altijd weg ren als ik er een tegen kom. Mensen kijken me dan soms wel een beetje raar aan…

Hier is een geweldige manier om de heuvels te vinden. Loop door je leven heen. En bij sommige dingen gaat het lopen plotseling zwaar. Maar het kan heel goed zijn dat je die zwaarte gewend bent want ieder jaar kom je dezelfde zwaarte tegen. Een goede is het invullen van de belastingen formulieren. Veel mensen vinden dit heel zwaar (ik ook). Als je dat dan tegen komt kan je kijken of er iets in je verleden gebeurd is waardoor je dit zo zwaar bent gaan vinden. Als je dan zo in jezelf aan het graven bent dan kom je ergens heel veel weerstand tegen. Ik val dan vaak in slaap of ik kan niet meer goed denken en dwaal steeds af. Als je dat merkt dan ben je op de juiste plek aan het graven. Meestal kom je uit op een plek in je verleden waar bijvoorbeeld een van je ouders iets van je vond. Een voorbeeld van mij: Ik merkte dat ik de laatste tijd minder goed voor mezelf zorgde. Dat is nou een van die dingen in het leven waarvan ik dan merk dat het zwaar gaat. Dan ga ik graven. En op een gegeven moment kom ik uit op een periode van 7 tot 9 jaar (maar vaak kom ik uit op een heel specifiek incident met zo van 8 jaar oud in de lente net van school thuis en met die en die persoon die vond dat ik dat en dat had gedaan). In die periode deed ik het helemaal niet goed opschool. Mijn leeraren dachten dat ik helemaal niet zo slim was en in die tijd ben ik van school veranderd en later weer van school veranderd. Daarbij ontstond het programma bij mij: Ik ben dom. met daar uit de overtuiging “Ik kan niet ….” en ook de overtuiging “ik dan niet koken”. Dus wat doe ik dan: Niet koken! Door dat programma in iets anders te veranderen verander ik ook alle andere programma’s die daardoor ontstaan zijn en de bijbehorende overtuigingen! Het programma heb ik veranderd in “Ik ben ik”. En dat is omdat ik al de persoon ben die ik wil zijn. Dus ik ben gewoon ik.

P9120039

Het resultaat van het bovenstaande is dat je plotseling boven op een berg zit. En als je dat blijft doen wordt de berg vanzelf steeds hoger. Op een gegeven moment veranderd de berg in een mooie tuin waar het heel fijn is. Het kan dan ook gaan regenen. Maar die regen zijn goudklompjes met inzichten. Deze geweldige tuin kan ook weer een valkuil zijn. Want in deze mooie tuin kan je zomaar vergeten waar je mee bezig was en dan is de tuin voor je het weet weer in een dal veranderd.

Dat gevoel is een heel rustgevend alles is goed gevoel. Ik hoef niets te doen om me beter te voelen want dat hoeft niet. Van een van de wandelaars die een uitgebreide handleiding had gelezen heb ik gehoord dat dit bij boedistische monniken ook voor komt. Het gevoel komt nu vaker voor. Het nadeel is dat er wilskracht voor nodig is om iets gedaan te krijgen als je hier bent. Want, normaal doet een mens iets omdat hij weet dat hij zich beter voelt nadat hij het gedaan heeft, echter beter dan dit is echt niet nodig. En het is geen joepie joepie joepie manisch joepie-koffie-overdoses gevoel. Het is een heel rustig en kalm gevoel. In stilte in de kamer zitten, luisteren naar de regen buiten. Mijn hoofd is leeg. Het wordt langzaam donker buiten. Er hoeft niets. Ach ja ik zou nog een programma kunnen kraken, maar ik heb er vanochtend al 2 gedaan. Nee geen computer programma’s… Ben wel met een leuk ding in javascript en arduino ethernet bezig, maar dat is weer een heel ander verhaal. Nou weet je wat ik ga dit maar eens in dat blog verhaaltje schrijven.

Dat graven naar programma’s is erg vermoeiend. De reden waarom dat zo is, is omdat het zelfzuchtig ego daar helemaal niet blij mee is. Die houdt alles het liefste zoals het is, lekker veilig. Dus als ik aan het graven ben is het enige wat hij daartegen kan doen de stekker er uit trekken of me op andere gedachten brengen. Als de stekker er uit gaat dan wordt ik heel moe. Dat is mooi want dan weet ik dat ik op het goede pad loop. Zodra ik weer wakker wordt stug doorlopen en door blijven lopen tot dat het programma is opgelost.

Het programma waar ik nu tegen aan het knokken ben gaat over niet goed voor mezelf zorgen. Het is ontstaan toen ik 2 jaar was, in de zomer, op een nacht. Maar verder kom ik nog niet. Tijdens zo’n gevecht kan het zijn dat ik in slaap val en heel raar droom. In de droom van net ben ik eerst in een tuin en kan mijn auto (licheem) niet vinden, later kan ik mijn sleutels niet vinden. Dan kom ik in een gebouw, waar iemand uit komt die ik ken, hij ziet me niet. In het gebouw blijkt het een crematorium te zijn en mijn uitvaart.

Zoals ik al zeg rare dromen. Die droom moet ik nog opsplitsen en kijken wat dat nou weer allemaal betekent. Het zal me vast helpen bij het oplossen van dat programma. Dus gewoon stug door blijven lopen.

Healing

26/09/2013 Bewustzijn, gezondheid 2 comments

Healing ja in dit wereldje hoor je er best wel wat over maar hoe werkt dat nu eigenlijk? Zelf doe ik het sinds een jaar of 18 maar ik heb er niet mijn beroep van gemaakt want ik ben meer een uitvinder dan een therapeut.

Healing doe je met je intentie en die stuurt de energie. Die energie komt uit de aarde en uit de kosmos. Je kan ook je eigen energie gebruiken maar dan geef je je eigen levenskracht weg en dat geeft het probleem dat je mogelijk zelf ziek wordt.

Je kan het alleen doen met toestemming van de ander want anders is het niet zuiver en het is belangrijk om te weten waarom je het doet, dat ook weer voor die zuiverheid. Als er viezigeid in je intentie zit dan geef je die viezigheid door en dat wil je niet want het is toch immers een healing. Daarnaast is het belangrijk om aan, het al of god of hoe je het ook maar noemt, te vragen of het goed is om de healing te geven. Want iemand kan ook ziek zijn geworden om een les te leren en dan zou de volgende les wel eens zwaarder kunnen zijn als je je ermee bemoeid.

Als al die dingen kloppen dan kan je beginnen. Maar hoe? Je moet contact maken met die persoon. Ik doe dat graag op afstand maar het kan ook gewoon in de kamer met m’n handen. Op afstand deed ik dat tot nu toe altijd als volgt:

Als eerste moet ik weten om wie het gaat. Dat kan door een naam of via iemand die deze persoon kent of door een email geschreven door deze persoon. Dat geeft een soort van telefoon nummer, een unieke handtekening van de energie. Daar kan ik dan verbinding mee maken. Op foto’s ben ik niet zo dol want dan gaat m’n ego er mee aan de haal en weet ik niet zeker of de beelden die ik terug krijg uit m’n ego komen of uit de verbinding.

De verbinding kan op verschillende manieren. Direct van mij naar die persoon. Indirect via mijn hogere zelf naar die persoon, dat is handig om dingen te zien waar ik normaal niet bij kan. Indirect via mijn hogere zelf naar het hogere zelf van die persoon en dan naar de persoon, dat is handig voor dingen die erg emotioneel of ingewikkeld zijn. 

Dan is er nog een heel andere manier om de verbinding te maken. Iedereen is één. En dat in de praktijk is dat jij mij bent. Dus jij zit in mij. Dus ik kan jou vinden in mezelf. Dat doe ik door me op de gelijkenissen van de andere persoon te consenteren. Als ik dat doe dan voel ik de persoon in mij en voel ik wat de ander voelt. Dan voer ik de healing uit op mezelf en voel ik hoe mijn lichaam opknapt. Deze methode ben ik recentelijk gaan gebruiken en ik vind hem heel fijn.

Ok de verbinding met de persoon is er. Wat nu? De plekken die hulp nodig hebben geef ik energie in de vorm van licht of liefde. Die plekken kan ik voelen of zien. Het is maar welke afspraak je met jezelf hebt gemaakt over hoe de informatie door komt. Het is helemaal intuïtie over welke energie of kleur ik gebruik. Vaak gebruik is heel licht blauw licht, dat is de kleur van de bovenwereld voor mij. Dat is een universele healing. Maar soms gebruik ik ook de kleur van de desbetreffende chakra. Ik blijf het er in gieten tot het opgelost is. Dat kan een paar seconde zijn maar ook een kwartier. De energie die dit kost laat ik niet uit mezelf komen maar uit de kosmos. Jaren terug heb ik op de harde manier geleerd wat er gebeurd als ik mijn eigen energie gebruik.

Dan als het klaar is is het tijd om de verbinding los te maken. Daarvoor maak ik afstand tussen mij en de persoon en weer verbinding met mezelf. Dat kan op de zelfde manier zoals je in het gewone leven gedag zegt of door de persoon op een fijne plek te zien. Nu zijn er mensen die zeggen dat je werkelijk een kabel ofzo moet doorknippen om de verbinding te verbreken. Maar alles in deze wereld gebeurd op intentie en dat geld hier ook.

En dan de vraag of iedereen dit kan? Ik denk van wel. Maarja ik denk dat alles wat ik kan anderen ook kunnen en dan herinnert mijn omgeving mij eraan dat dat niet zo is. Dus als je kan tunen, je energie afstellen op die van een ander, en je kan helderzien of helderweten dan kan je dit ook. 

Tja en waarom doe ik dit niet vaker? Hier geld hetzelfde verhaal als met het zeilmaatje. Het moet gevraagd worden. Iedereen denkt dat ik een techneut ben dus komen ze er niet op om me dergelijke dingen te vragen. Maarja ik wil ook geen therapeut worden dus misschien is het wel mooi zo. Aan de andere kant, is het een talent en is het fijn om mijn talenten te gebruiken. Dus zie ik wel wat er mijn kant op komt waaien.

Hallo. Hoe gaat het?

29/06/2013 Bewustzijn No comments

Hier het standaard communicatie model:

A: Hallo. Hoe gaat het? [Niet dat ik werkelijk wil weten hoe het gaat hoor anders zou ik wel een meer specifieke vraag stellen]

B:Goeoed. [Het is erg ongewoon om te zeggen dat het niet goed gaat (doe ik wel maar dat mag eigenlijk niet). Dus zelfs als we op het punt staan om van de brug te springen zeggen we dat het goed gaat. Bovendien de ander wil, meestal, ook helemaal niet weten hoe het gaat (daarom vraag ik dan vaak, wil je dat echt weten? Of ik vertel hoe het gaat als een weerbericht. Zoals wisselend bewolkt. Dat maakt de breuk van het protocol minder zwaar).]

B: Hoe is het met jou? [dit is weer een automatisch antwoord en een verplichting in dit model en onbeleefd als je het niet doet]

A: Nou ik bla bla bla bla. [En hier begint het klagen over alles wat er mis is]

Dit model werkt als een trein en wordt door bijna iedereen toegepast. Het is voor de meeste mensen de standaard vorm van communicatie. Mensen bellen elkaar ook op met dit model en zien dat dan als het onderhouden van sociale contacten.

Ik begrijp het niet zo goed. In normale conversatie kan ik het wel toepassen (tegenwoordig) maar om deze reden mensen opbellen voelt heel raar en niet fijn. Meestal bel ik pas als ik werkelijk wat te melden heb. Vaak heb ik niet veel te melden en dus bel ik niet. Dat is niet goed voor de sociale contacten. Maar moet ik dan contacten gaan onderhouden om tegen elkaar te klagen?

Mensen doen het zelfde ook via email, blijkbaar. En als je niet mee doet dan worden ze boos of teleurgesteld. Dat begrijp ik niet. Willen mensen dan graag dat ik bij ze kom klagen? Misschien geeft dat ze wel de autorisatie om ook te mogen klagen. Dus gaat het dan wel om het contact of om de mogelijkheid om je shit kwijt te kunnen? 

Het resultaat van het niet mee doen aan de standaard vorm van klagen is een hele kleine vrienden kring.

Er is me wel eens verteld dat als ik wil dat ik meer contact heb dat ik mensen dan moet lokken met iets lekkers of leuks. Is dat een soort van achter de bosjes gaan zitten met een wortel aan een touwtje? Dat voelt ook helemaal niet goed. En toch werkt het wel want laatst hebben we een feestje gevierd en dan is er ook lekkers en veel gezellige mensen. En dan is het toch ook fijn. 

Dus de conclussie daar uit is mensen naar mijn boot lokken met lekker eten en ze dan dwingen een fijne dag te hebben… Hmmm. 

Ok dan: Kom lekker varen en ik heb ook allemaal lekker biologisch eten aan boord!!!

En nu maar met een landvast en een biologische wortel achter de mast gaan zitten.

Vakantie

07/06/2013 Bewustzijn, vakantie No comments

Waarom is vakantie zo lekker? Ja je hoeft niet te werken, maar als je werk je zo dwars zit dat je er ongelukkig van wordt is het tijd om wat anders te gaan doen. En er zijn zat mensen die niet werken en ook voor hen is vakantie heel lekker. 

Vakantie dat doe je meestal op plekken waar het lekker weer is. Lekker weer is fijn maar zelfs een vakantie met slecht weer kan heel fijn zijn. Nou ehh je bent meestal niet thuis als je op vakantie bent dus dat is misschien de oplossing. Ja wel een beetje maar niet helemaal. 

Op vakantie maak je veel nieuwe dingen mee. Je komt op plekken waar je niet eerder bent geweest. De plekken waar je komt hebben niet dezelfde lading als wanneer je er zou komen buiten de vakantie setting. En toch is dat het ook niet helemaal. 

Als je thuis bent wat is er dan? Dan zijn er de zorgen. Het dak lekt, de was moet gedaan worden. Hoe ga ik dat doen met die hypotheek? Wat groeit er toch veel onkruid in de tuin. Zouden de jonkies van de merel het overleven met al die katten? Ahh ik zou nog anti kattenkruid kunnen kopen…. Wat is de overeenkomst van al deze dingen? Ze zijn niet in het NU.

Thuis is er dus heel veel niet NU. Op vakantie doe je allemaal dingen die wel in het NU zijn, en de dingen die je meemaakt en ziet grijpen niet vast aan iets in het verleden of toekomst en dat verhoogt het NU ook weer.

Dus hoe zit dat nu met dat NU? Je gevoel woont in het NU, alles wat gevoel is vind plaats in het NU, ja ook die herinnering aan die eerste kus. Alles wat niet in het nu is is je mind. Je mind is heel geweldig in het maken en proberen op te lossen van problemen. Echter als die mind alle problemen heeft opgelost dan gaat hij nieuwe maken, gewoon omdat ie dat zo lekker vind.

Dus als je het voor elkaar krijgt altijd in het NU te zijn dan ben je altijd op vakantie!

NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU, NU….. 

Ik zie ik zie …

20/04/2013 Apparaatjes maken, Bewustzijn No comments

In het ‘New Age’ gebeuren zijn een veel mensen die van alles claimen. Van ‘oh ik zie zulke mooie kleuren om die en die’ tot ‘Als ik dat vast pak dan hoor ik Michael … zeggen’. En dan zijn er de mensen die dat aan horen en niets voelen of zien en die ook al die mooie dingen willen kunnen zien en horen. En ja ik heb tot beide kampen behoord. Aan de ene kant ‘zie’ ik soms dingen en aan de andere kant soms ook helemaal niets. Dan hoor ik mensen om me heen de meest fantastische verhalen vertellen over wat zij meemaken. Dan denk ik altijd, ‘Hoeveel is waar en hoeveel is bedacht’. En soms maak ik zelf dingen mee waarvan ik zou denken dat als ik een ander dat zou horen vertellen, ‘Wat zou die gerookt hebben?’

Er zijn heel wat mensen die dat allemaal helemaal niet zo meemaken en er niets van snappen of die het graag ook willen voelen maar dat niet doen. Aan de ene kant kan het zijn dat je niets voelt omdat je je het jezelf gewoon niet toe staat. Als je alles rationaliseert dan voel je niets. Probeer dat eens met verliefd zijn, ben je dan nog wel verliefd? Misschien bestaat daar wel een pilletje voor. 

Een voorbeeld is een man die ik ken die beweert niets te voelen. Op een dag was hij bij iemand die heel veel apparaatjes maakt. En terwijl hij in zo’n apparaatje zat begon hij te klagen dat het toch wel koud was. De temperatuur was gewoon 20 graden en helemaal niet veranderd. Toch werd er beweerd dat het koud was. Bij de sugestie dat het hier ging om het voelen van de energie, kwam er als weerwoord dat het toch echt koud wea en dat hij niets voelde. Een perfecte rationalisatie van wat er gebeurde: “nee ik voel helemaal geen energie ik heb het gewoon koud”. 

Dan is er ook nog helemaal de andere kant. Dat zijn de mensen die altijd vanalles zien, zelfs als er niets te zien valt. Tja het is lastig om daar over te oordelen. Maar na een tijdje omgaan met veel mensen die vanalles ‘zien’ wordt het kaf en het koren steeds duidelijker. Een voorbeeld hiervan was tijdens een cursus. In de avond na de cursus was ik met deze vrouw even naar buiten gegaan. Er was een plek waar we tegen de energielijnen in de aarde konden duwen en ze op die manier verplaatsen. Op zich al een hele mooie ervaring. Maar terug gekomen in de groep werd het verhaal keer op keer verteld en werd het steeds mooier en mooier. Nadat de cursus voorbij was werd het verhaal nogsteeds verteld en ik kon het al helemaal niet meer herkennen. De enige manier waarop ik wist dat dit was wat we hadden meegemaakt was dat ik er in voor kwam. 

Door mooie verhalen te vertellen kan je natuurlijk laten zien dat je heel speciaal bent en je jezelf goed laten voelen en vooral jezelf beter laten voelen dan de ander. Auw. Een grote egostreel dus. En het is zo moeilijk om te verifiëren. Het gebeurd natuurlijk niet alleen in ‘New Age’ gebeuren maar ook in alle dag. Velen vertellen over hun vakantie in mooiere kleuren en geuren dan de werkelijkheid. Er zijn veel mensen die bijzonder geaniemeerd kunnen vertellen over zaken in het verleden waarbij ik me dan af vraag hoeveel er van nog op waarheid gebaseerd is. Grootspraak komt overal voor. 

Dan weer terug naar mezelf. Jaren geleden heb ik voor mezelf besloten gewoon zo eerlijk te zijn als ik kan in dit hele gebeuren. Als ik niets zie dan zeg ik dat ook gewoon en als ik dat wel doe dan ook. Deze wereld is al raar genoeg en het heeft helemaal geen zin om hem nog raarder te maken. En soms denk ik vanalles te zien en dan later denk ik er weer aan terug als “wat had die gerookt?” oh ja ik rook niet das waar ook. Of ik voel vanalles maar dan kan ik niet bij mijn rationele brein waardoor ik niet kan vertellen wat ik voel en ik kan dan zelfs niet aan mijzelf verklaren wat ik voel dus laat staan aan een ander “blu bl plla bee  gumbneblamenaa”. Ja geen zinnig woord dus. En andere tijden dan voel ik helmaal niets en dan besteed ik mijn tijd aan het maken van technische apparaatjes. Of ik zit gefrustreerd te voelen naar wat ik nu weer heb gemaakt. Ik weet dan wel wat het doet maar voel niets. Andere mensen hebben daar dan weer hele verhalen bij. Ohh wat mooi dat wil ik ook…

Ik Denk, Ik Denk, wat jij ook Denkt.

14/04/2013 Bewustzijn No comments

Heb je je wel eens bedacht hoe je denkt? En heb je je wel eens afgevraagd of dat bij andere mensen ook zo werkt? Nou ik kan je vertellen dat ik daar zo’n 33 jaar mee bezig ben geweest. Want ik kreeg op school te horen dat ik op een andere manier dacht dan dat andere mensen deden. Dus ging ik aan mensen vragen hoe ze dachten. Tot mijn verbazing wist niemand daar een echt antwoord op te geven.

Hoe kan het toch dat twee mensen op andere plaatsen het zelfde bedenken op het zelfde moment? Hoe kan het dat als er een examen gedaan is dat als je dat zelfde examen op een later tijdstip doet dat het dan gemakkelijker lijkt? Hoe kan het dat als je apen op het ene eiland iets hebt geleerd dat de apen op een ander eiland het plotseling ook kunnen?

Ja daar zijn wel oplossingen voor gegeven maar toch ook weer niet helemaal. Dan gaan we het over wazige dingen hebben als Het Veld, niet dat dit minder wazig is hoor.

Als kind maken we allemaal vanalles mee en sommige van die dingen leveren beschadegingen op. Zo ook bij mij. Deze beschadeging leverde bij mij gedachten op die wel helemaal niet van mij leken. En ik heb erg geworsteld met die dingen. Want wat doe je met gedachten in je hoofd die niet overeenkomen met de eigenschappen die je hebt?Jaren lang heb ik die dingen in een diep punt van mijn beerput verstopt. Helaas werkt dat niet. Dus recentelijk heb ik ze afgestoft en in de tuin neer gezet waar ze voldoende ruimte hadden. En nu zijn ze heel klein geworden en zitten ze als een klein vogeltje in de boom. Maar al worstelend met die gedachten ontdek ik plotseling dat ze echt helemaal niet van mij zijn. Maar waar komen ze dan vandaan? Het is alsof ik een ontvanger in mijn hoofd heb waarmee ik die dingen opvang. En de ontvanger staat hier een beetje scheef afgesteld vanwege dat trauma. Dat er een soort van ontvanger zat wist ik eigenlijk wel al want ik kan dat ding instellen en dan andere dingen ‘zien’. Ik kan dat ding instellen op een bepaald persoon en dan zien of die persoon ziek is of druk bezig of gelukkig of niet. Erg handig zo’n tuning knop. Maar het blijkt nu dat iedereen die ontangers in zijn hoofd heeft.

Nou laten we eens een zender afstel oefening gaan doen. Bedenk je een fiets voor die over de ringen van Saturnus fietst. Dat kan niet maar je kan het je wel bedenken. Wat zie je? Hoe ziet de fiets er uit? Als je van mijn generatie bent zou het zomaar een E.T. fiets kunnen zijn, zoeen ment een mandje voorop. Waarom? Omdat je die natuurlijk hebt gezien in de film toen je jong was. Dus een fiets die vliegt wordt een E.T. fiets. Dan plak je er de ringen van Saturnus onder en voilà daar heb je een fiets die over de ringen van Saturnus fietst. Nou maak het wat ingewikkelder. Maak het dat jij het bent die fietst. Bij de eerste paar pogingen lukt het bij mij niet omdat de ringen van rotsen zijn gemaakt en er dus helemaal geen solide ringen zijn om over te fietsen. Maar toch nog lukt het om het plaatje te veranderen en er een soort van woestijnlandschap van te maken waar ik overheen kan fietsen. Deze oefening wordt waarschijnlijk steeds gemakkelijker naarmate meer mensen hem lezen. Bedenk je dan een slingerend pad voor door de ruimte heen langs de verschillende planeten van ons zonnestelsel. In het begin val ik er steeds van af. Maar ik merk ook dat het veel moeilijker is om me deze voorstelling te maken. Bepaalde combinaties kan ik helemaal niet maken. Waarom niet? Ik heb toch zeker de vrije wil over mijn hoofd en over wat ik daar in stop? En als je dat niet merkt misschien kan je het idee van een gedachte die je niet kan bedenken niet eens bedenken. (kraak kraak kraak… en dat op de zondag morgen)

Dus misschien kan je gedachten die nog niet bedacht zijn niet bedenken. Ehhh uuhh, hee dat is een paradox. Ja dat is het zeker, maar het leven zit vol met die dingen. Weer even terug naar die ontvangers. Stel je 14 ontvangers voor en de beelden die ze genereren kan je allemaal overelkaar leggen. Zo kan je nieuwe beelden maken. Bijvoorbeeld van de maan die op het topje van de eifeltoren balanceert. Je stemt je af op de eifeltoren, in de avond/nacht. Plaatje 1. Je stemt je af op de maan. Plaatje 2. Je plakt die plaatjes bovenop elkaar. Plaatje klaar. Nu kan je het weer ingewikkelder maken en vliegtuigjes rond die maan laten vliegen en een aap die in de eifeltoren klimt en…. Op een gegeven moment is het vol en heb je al de 14 plaatjes gebruikt. Je kan van de combinatie van die 14 plaatjes weer een nieuw plaatje maken en dan van voor af aan beginnen.

Stel je voor dat alles wat je ziet dat dat ergens wordt opgeslagen. Dat is niet zo moeilijk want dat noemen we geheugen. Stel dat dat wordt opgeslagen aan de hand van wie jij bent. Jij  bent iemand met een bepaalde kijk op het leven en een bepaalde instelling en dus wat dat betreft een bepaalde frequentie. Dat is jou frequentie en alles wat jij denkt en ziet wordt daar opgeslagen. Zo kan je ook gemakkelijk dingen onthouden. Want je denkt terug naar wie jij was toen dat gebeurde en je stelt je af op wie jij was in die tijd en daar plopt een lang vergeten herinnering weer terug in je geest. Het is dus een kwestie van afstemmen. En zoals de experimenten met het laten oplossen van een puzzel of het 100ste aapje op het eiland, lijkt het alsof geheugen niet een lokaal fenomeen is. Het lijkt er op alsof het overal is. Dus als het niet in je hoofd zit dan stel je je hoofd blijkbaar in en zo ‘ontvang’ je dan de herinnering/gedachte waar je je op hebt ingesteld.

Dus als ik iets bedenk dan stel ik me af op de verschillende herinneringen die er te vinden zijn. Vervolgens leg ik ze over elkaar. En zo maak ik de nieuwe gedachte. En dan denk ik dat ik origineel ben en allemaal nieuwe dingen bedenk. Maar die nieuwe dingen zijn helemaal niet nieuw dat zijn gewoon de dia’s van anderen die ik tot een leuke colage heb gemaakt. (echter als ik ga uitrekenen hoeveel gedachten er kunnen bestaan dan passen daar ruim alle deeltjes die bestaan in het universum in. Pffft dan blijft er tenminste ruimte over voor originaliteit)

Ja dat wekt fijn op voor iemand die er zo trots op is dat hij nieuwe apparaatjes bedenkt. Helemaal niet nieuw allemaal gerecycled.

« Older Entries   Recent Entries »