MacBook gereïncarneerd…

Na het overzetten van de ziel van de oude macbook is deze herrezen is een nieuw maar heftig gebruikt lichaam. Mischien moet ik hem nu Frankenstein gaan noemen. Maar mooi is ie wel. C2D 2.4 mulitouch pad, net een stapje kleiner dan mijn 17″. De body is zwaar gekrasd en ik ben benieuwd of het mogelijk is om dat te polijsten of zo. Het is tenslotte aluminium.

Bij het werk van een goede vriend van me, worden computers die niet meer goed genoeg zijn in de container gemieterd. Het aan het personeel geven van deze machines of weg doen aan een goed doel of zo, kost te veel geld. Dus verdwijnen ze de container in. En dut ook perfect werkende MacBook pro’s met unibody en core 2 duo, geen probleem de container in. Maar hij werkt nog prima. Toch de container in. Maar!. Nee!.

Hier in huis doe ik m’n best om te recyclen en dus glas in glasbak, papier bij papier, plastic in apparte plastic container en gft en rest gescheiden. Zelfs de afgewerkte computers breng ik netjes weg en soms springt er dan eentje van wanhoop weer mijn auto in bij het afval perron, maarja daar kan ik niets aan doen. En dan is er zo’n bedrijf met it helpdesk enzo, wat die dingen in de container mieterd zelfs als het nog perfecte machines zijn. Grrrrr. De computers van het rekencentrum van mijn vorige werkgever staan nu tenminste allemaal in Gambia ergens te zoemen. Dat is beter dan de container. Misschien moeten we een computer bank oprichten naast de voedselbank. Nu de belastingen per computer moeten worden ingevuld is de computer immers een eerste levens behoefte geworden. Dan kunnen ze daar de oude computers uitdelen die het nog perfect doen. Schept ook weer een baan.

Onthaasten

Oh jee, het wordt lente. Oh jee de boot moet onderhouden worden. Jeetje wat is dat veel werk. De romp schuren die plotseling meer dan twee maal zo lang is. Oeps nog wat osmoze hier en daar. Dus keihard aan het werk iedere dag. Voor mijn doen dan een uur of 5 per dag. Dood op thuis nog wat knutselen en soldeer ik dus een ic-tje wat ik net gekocht heb er verkeerd om in, shit… En dan nog viel ik bijna in slaap achter het stuur. Hmm het lijk wel alsof ik hier wat mis doe. Waar lijkt dit allemaal op versneld tempo op?

Picture 020

Het lijkt op werk, en op de fout die ik altijd maakte met werk. Ik vond m’n werk belangrijker dan ik me zelf. Dan ging ik harder werken dan goed voor mezelf was. En dan ging ik de vernieling in. Nu doe ik hetzelfde. De boot moet af en mooi en eigenlijk heb ik geen idee wat ik aan het doen ben, en heb ik geen idee welke kleur zij moet worden, en ben ik aan het vechten tegen de tijd omdat het volgendeweek mooi weer wordt, en dus dat dat mooie dagen zijn om het laksysteem, wat ik nog niet heb uitgezocht, er op te zetten, en……

Tja ik doe het dus weer fout en maak het allemaal moeilijk voor mezelf. De oplossing is, waarschijnlijk, onthaasten. Maak me niet zo druk joh, doe niet zo moeilijk. Je hoeft vandaag helemaal niet naar die boot als dat niet goed is voorje. Morgen ligt ie er ook nog. Ja het zou fijn zijn als je gebruik van dat mooie weer zou kunnen maken, helemaal waar. Maar doe het dan wel in rust zodat je er plezier aan kunt beleven.

En dan hoe vind ik de balans tussen zo hard rondstuiteren dat ik en bont en blauw van wordt en achter de computer zitten tot ik er vloeibaar van wordt? Tja daar ben ik nog niet helemaal uit. Misschien vandaag alleen maar de lak spullen kopen. Dus een sloot geld uitgeven… En dan morgen weer verder.

Picture 023

En natuurlijk niet alles tegelijk mooi willen maken aan dat schip. Ehh wat stond er ook al weer op mijn lijstje:

Romp schuren, osmoze uit frezen, opvullen, schuren, primer een laag of wat, lakken een laag of wat. Davids ontroesten en waterdicht monteren met RVS schroeven. Her en der verzinkt vervangen voor RVS. Log repareren. Kompas verplaatsen. Nema kompas bouwen voor autostuur. nieuwe accu’s. Houder voor zonnecellen is van verrot hout, vervangen voor kunststof constructie. Rails op giek goed vast maken door gaten te tappen en ze met metrische draad vast te zetten. Iets bedenken zodat ik de bun voor de ketting gemakkelijk leeg kan maken van water. lelijke plekjes op het dek fixen. SB raam bij kaartetafel lekt, nieuwe rubbers er in. Roerlagers vervangen. BB grote mast verstaging dek afkitten. Motor brandstoffilter vervangen. Motor cursus doen? Engelse RSC omzetten in nederlandse vergunning. Naam op boot in mooie letters. Maar in welk font? Waterlijn aanbrengen. Helup! Spatzeiltjes opnieuw laten maken met nieuwe naam er op. Nieuwe naam op allerlij zaken waar de oude nu nog op staat. Feestje geven als ie in het water ligt.

Picture 024

Daar kan ik er vast een heel stuk van weg strepen. En heel veel van die dingen kunnen ook als ie al in het water ligt.

Volgens mij zit je je weer op te winden als je die lijst leest. Ai ja das waar. Rustig aan joh je hebt je boot nog nooit voor koninginnedag in het water gehad. Dus je hebt tijd zat.

Tjonge dat onthaasten is zo gemakkelijk nog niet…

Boot

Het is best wel maf dat ik nog niet eerder geschreven heb over mijn boot, terwijl het toch zo belangrijk is in mijn leven. De afgelopen jaren was het steeds meer zo dat ik de lente en zomer op de boot was.

Vorig jaar kon ik mijn sturgeon 22, Lady of the Lake, verruilen voor een Westerly Pentland. Dit schip is veel groter en zeewaardiger dan mijn vorige boot.

Het ligt nu op de kant in Zeewolde en gisteren ben ik begonnen met het schuren van de romp. Dat is nog best een klus en alle reparaties die gedaan zijn door vorige eigenaren komen naar boven. Tot nu toe nog geen vreselijke dingen tegen gekomen. Wat miniscuul osmoze op de BB achtersteven. Daanaast heeft de vorige eigenaar lang niet altijt RVS gebruikt om zaken te montern, die zal ik dus moeten vervangen. Het log doet het niet en die moet er dus uit. De diepte meter zit op een onlogische plaats, maarja dat verplaats je niet zomaar even. Verder zijn er wensen als andere accus die onderhouds vrij zijn en een meter zodat ik kan zien hoeveel er nog in zit.

 

Dan is er ook nog de wens om een pc te hebben aanboord. Daarmee kunnen velerlij leuke dingen gedaan worden. Er is een nieuwe cpu op de markt die maar 3,5W verstookt en met de rest van de elektronica erbij zou dat een computer kunnen worden die niet meer dan 10W verbruikt. Daar wordt ik blij van. Nu maar hopen dat er snel een betaalbaar moederboard met deze cpu komt. De niet betaalbare versies bestaan al, natuurlijk.

En nu? Nu zit ik er tegen op om weer aan de slag te gaan…

Bron van de eeuwige jeugd (?)

Een paar dagen geleden vroeg een vriend van me of ik de resonantie van HGH (human growth hormone) kon vinden. Dus ik kijken en ja hoor daar is een resonantie van te vinden. Het HGH is een stof die voor zover ik weet in een bepaalde concentratie in je lichaam is en die naarmate dat je ouder wordt afneemt of minder wordt aangemaakt. Als je de stof kunstmatig verhoog ‘verjongt’ je lichaam. Je kan het krijgen in pilletjes, en die dingen zijn natuurlijk niet erg goedkoop.

Vandaag heb ik een resonator gemaakt voor die HGH resonantie. Het resultaat tot nu toe is dat ik me erg opgeladen voel. Na wat uitzoekerij blijkt dat als ik deze resonantie bij me draag dat dan de ruimte die ik heb om nierenergie bij me te hebben groter wordt. Dat zou overeenstemmen met ‘verjonging’.

Een nadeel wat ik ondervind is dat ik hoofdpijn voel in de linker kant van mijn hoofd. Een vriend wees me er op dat dat gebeurdt bij sterke resonanties als de hersenhelften niet in balans zijn. Door te concentreren op de andere hersenhelft, kan je ze weer in balans brengen. Dat ben ik nu ook aan het doen. Het gaat nog niet helemaal van harte maar naar verluid is het dat als je het eenmaal door hebt gaat het vervolgens bijna vanzelf. Dus blijven oevenen. Wie weet is dat wel waar je zo jong van wordt …

Nierenergie Laadapparaat

De nierenergie is de levens energie waar we mee worden geboren. Het is de enrgie die we gebruiken om te leven en ons lichaam gezond mee te houden. Deze energie kan sneller op raken dan de bedoeling is door de drukke manier van leven in onze maatschappij. Bij veel mensen is dat dan ook het geval. Ook bij mij.

Al een tijd terug kreeg ik het idee dat het mogelijk moest zijn om de energie in de nieren bij te vullen. Van verschillende kanten kreeg ik te horen dat dit niet mogelijk was. Ik ben gaan zitten en heb me verbonden zoals ik altijd doe als ik apparaatjes maak. En wat blijkt de nier energie kan je niet aanvullen tot het nivo wat het had toen je geboren werd. Maar je kan het wel bijvullen tot het nivo wat het nu behoort te hebben.

Het laad apparaat wat ik nu heb gemaakt is gebasseerd op een resonantie fractal. Je zou het kunnen voorstellen als een stemvork die is afgesteld op de energie van de nieren. Door deze stemvork bij de ingang van de nier merediaan te houden op de voeten en de nier merediaan te stimuleren, kan je de energie naar binnen zuigen.

Het apparaat is ondertussen bij meerdere mensen getest en wordt als heel fijn ervaren:

“The joy and vibrance just seems to fill the whole body, like lifting the
weight of the world right off.”

Zelf voel ik mijn lichaam volstromen. Het begint bij mijn nieren en dan stroomt het eerst in de breedte en daarna de longen in en mijn armen in en naar mijn hoofd. Tegelijk loopt het ook mijn benen in en nu kan ik het voelen zelfs in de topjes van mijn vingers terwijl ik aan het typen ben. Mooi mijn accu is weer opgeladen…

nier laadapparaat 2

Het prototype bestaat uit 3 pijpjes die heel naukeurig zijn afgesteld op de gevonden resonantie. In de toekomst kan ik ook andere versie gaan maken zolang ik me aan de resonantie houd.

Als mensen er ook een willen hebben dan kan dat. Ik reken 50 euro voor het apparaat en als het niet werkt voor je dan krijg je je geld terug, ex verzendkosten, indien het geretouneerde apparaat nog netjes is.

—-update 7 maart 2012

Vanochtend wordt ik vol bruisende energie wakker. Tot gisteren heb ik een paar dagen rond gelopen met die staf in mijn broekzak. Op een gegevenmoment leek het genoeg te zijn, dus heb ik hem elders neergelegd.

Ik zou graag in contact willen komen met therapeuten die hiermee willen gaan testen.

Ik heb bedacht hoe het apparaat er uit gaat zien als het van (serie) productie komt. De vorm blijft hetzelfde maar de manier van in elkaar zetten veranderd. De buitenkant wordt verguld. De prijs gaat wat omhoog.

—- update 9 april 2013

31-12-2014:

Ondertussen heeft het laden van nierenergie een vogelvlucht genomen. Nier energie blijkt iets anders in elkaar te zitten dan ik dacht in 2012. Dat wat ik 100% noemde is de hoeveelheid energie waarbij je nog gezond bent, en bij 99.7% en minder begonnen chronische aandoeningen. Maar wat blijkt het is ook mogelijk om tot ver boven die 100% te laden. Toen ik daar achter kwam ben ik de hoeveelheid nierenergie gaan aanduiden in leeftijden.

Stel iemand is 60 jaar en deze is erg ziek. Dan zou het kunnen zijn dat de nierenergie 85% is. Je kan dan de nierenergie laden tot 100% ofwel 60 jaar. Wat ook kan is de nierenergie laden tot 50 jaar. D.w.z. dat je de energie laad tot het nivo was bij die persoon 100% was toen hij 50 jaar was. De hoeveelheid van de energie hangt af van de gezondheid van de persoon. Er is nog een factor en dat zou je de kwaliteit van de energie kunnen noemen. Deze wordt ingesteld met de frequentie.

Stel de persoon van 60 jaar die erg ziek is en waarvan de nierenergie op 85% is. Als ik die nieuwe energie geef dan zou de frequentie daarvan bijvoorbeeld 150Hz kunnen zijn. Ik laad de persoon op terug naar 50 jaar. Er blijkt echter veel energie nodig te zijn om het lichaam weer gezond te krijgen. Het energie pijl loopt dan snel weer terug. In 6 weken tijd is er een volgende sessie nodig. Deze keer zou het kunnen zijn dat de frequentie 175Hz is en dat ik de persoon tot 45 jaar kan opladen. De volgende sessie is dan pas nodig in 3 maanden tijd en dan zal ik mogelijk laden met 200Hz en dan kan ik laden tot 40 jaar.

Op een gegeven moment blijft de energie stabiel. Ik ben nu 45 jaar en mijn energie zit op 26 jaar. Ik vermoed dat ik in 2013 erg snel van een gebroken rug (op 2 plaatsen) genezen ben omdat die nierenergie zo vol zat.

Vliegen met Garuda

Tja toen het tijd was om mijn vlucht te boegen bleek garuda de goedkoopste te zijn, dat was de enige reden dat ik daar uit kwam. Bij het reserveren op internet kon ik kiezen uit verschillende typen vegetarisch eten. Later heb ik ingecheckt via een telefoon nummer in indonesia waar ze me een plek konden geven met veel beenruimte. In de A300-200 is dat rij 10. 

Bij het pakken van mijn bagage zat ik te wikken en wegen, met weegschaal, over wat ik mee zou nemen. En dus ging ik op internet kijken hoe dat nou zat. Het blijkt dat ik 30kg bagage, 7kg hand bagage (wordt niet gewogen) en een laptoptas zonder gewicht limiet mee mocht nemen. Nou dat was fijn en aan de ruim bagage zat geen limiet aan de maat. Dus enorme tas bij me. Op de terugweg bleek dat ik ook nog 15kg aan sports equipment mocht meenemen. Helemaal goed. Daar konden mijn zwemvliezen enzo dan in. 

 

De vlucht heen was heel goed tot ik moest overstappen in Jakarta. Daar kreeg ik niet de plaats die ik gereserveerd had en was er ook geen vegitarisch eten voor me aanboord. Op de terugweg was het van Denpasar tot Jakarta weer mislukt met het vegetarische eten, ahoewel er wel 3 maaltijden aanboord waren. Blijkbaar gaat dat alleen goed als je dat gelijk met je ticket boekt. Nu ik op de terug vlucht zit vanaf Dubai sta ik niet op de lijst voor het vegetarische eten, grrrrrr. Ik heb het maar 2 keer opgegeven. Nou ehh doe dan maar 15 zakjes nootjes… Ik wordt wel dood gegooid met flesjes water, die zijn natuurlijk ook vegetarisch.

 

De terugreis was namelijk een maand later dan oorspronkelijk gepland. Ik had bijgeboekt en mijn ticket was oorspronkelijk een maximaal 2 maanden ticket en dat moest naar een andere categorie zodat het voorbij die 2 maanden grens kon. Die verandering koste €80 en de hele ticket verandering was €235. Toen ik daarvoor betaalde had ik gelijk het vegetarische eten moeten opgeven. Maarja er is dus wel een gebrek aan interne communicatie want ik had het service nummer gebeld en het daar opgegeven dat ik sport uitrusting mee nam en veggie wilde eten.

 

Het is nu 8:30 bali tijd maar dat is 1:30 nederlandse tijd en ik ben klaar wakker, nog 6 uur vliegen. Dat gaat een lange dag worden.

Tijd om naar huis te gaan

M’n koffers zijn gepakt behalve voor de dingen die ik nog nodig heb voor ik weg ga. Vanochtend afscheid genomen van het rif.

Zo’n rif is zo geweldig mooi. Ik was een stukje richting Lovina gelopen en dan het water in, in de hoop bij een mooi rif uit te komen. Het water was eerst helemaal niet zo helder. Maarja er zijn wel altijd hele mooie dingen te zien. Zoals lange witte draden die ik al eerder had gezien. Die draden leken wel heel dunne zeekomkommers maar dan extreem lang voor hun dikte. zo’n 50cm lang. De uiteinden bewegen een beetje en lijken te eten. Blijkt het een beestje te zijn. Een dingetje wat op een stukje koraal leek was waar ze uit kwamen. Toen ik het aan raakte trok het plots zijn draden helemaal weg. Ik weet nogsteeds niet of het nou een beestje of een plantje is. De grens daartussen is op het koraal heel wazig.

Ik zwom een stukje verder en plots was het water hardstikke helder. Het was alsof ik de mist uit zwom. En ik kwam bij een schitterend mooi koraal. Niet heel veel vissen maar prachtige formaties. Er zijn daar zoveel koraal soorten als bomen in het bos. Omdat het laag water was kon ik er vlak overheen zweven. Wel uitkijken met de zee-egels want die prikkers komen toch wel dicht bij. Wat zou ik dat mooi vinden om van dergelijke dingen foto’s te kunnen maken. Op elke vierkante meter zie je wel wat nieuws. De ochtend zon op het water zorde voor licht breking en kringeltjes van de golven in licht op het koraal. En zo mooi er kwam een luchtbelletje omhoog uit het rif maar de maat was zo perfect dat het een kocheltje vol met fel regenbooglicht was wat naar de oppervlakte opweg was. Allemaal mooie kado’tjes. De stroom stond in de richting van pantai mas dus ik werd reer voor de deur afgeleverd.

Vanmiddag kreeg ik een Pantai Mas knuffel van Evert en Dayu kompleet met sarung en armbandje. Wat zijn dat toch een lieverds en hie ze elke keer toch weer iets speciaals weten te verzinnen voor  iedereen is erg knap.

Eigenlijk helemaal geen zin om naar bed te gaan want dan is het zo weer morgen en dan ga ik weer huiswaarts.

Mezelf zijn

Tja en wat doe ik hier dan zoal de hele dag. Blijkbaar wordt dat belangrijk gevonden, doen. Dat wordt vaak gevraagd. Wat doe je? Daar moet dan een constructief antwoord op worden gegeven. En als we (ja ik ben niet de enige die hier last van heeft) antwoorden nou gewoon niks, dan voelen we ons schuldig. Want niks doen is helemaal niet constructief en daar wordt je ook vast niet blij van.

Helemaal mis daar wordt ik erg blij van. Als ik wakker wordt dan hoor ik de vogeltjes buiten fluiten en dan is het nog vroeg, een uur of zes ofzo. maar dan kruip ik tegen een knuffel aan, een van de twee, en dommel ik nog even in. Als ik dan wakker wordt kruip ik in een boek en ga ik lezen. Op een gegevenmoment sta ik op en loop naar de keuken. Onderweg zeg ik even gedag tegen de Bali bird en als ik dat vergeet is ie heel terughoudend en angstig de volgende keer als ik langs kom. Mijn ontbijt bestaat meestal uit kleine pannenkoekjes met banaan en honing en een fruitjuice. Dan ga ik lekker op het terras zitten wat uitsteekt het strand op en een geweldig uitzicht bied over de oceaan. En dan eet ik lekker mijn ontbijtje met de golfjes aan de ene kant en de vogeltjes aan de andere kant.

Dan ga ik of weer lezen of apparaatje maken ofzo of als de zon niet te sterk is zwemmen of fietsen.

Om 13:00 is er lunch met erg lekker eten. Rijst met vegetarische lekkere hapjes, toetje, thee. Daarna vaak even uitbuiken op bed en daarna weer lanterfanten.

Om 19:00 is er avond eten met heeeel erg lekker vegetarisch eten. (en dan ook toetje en daarna thee) Daarna zitten we nog lekker met z’n allen na te keuvelen. Het blijkt dat ik hier wordt gezien als een prima verhalen verteller. Nooit geweten dat ik dat in me had zitten. Thuis houd ik meestal mn mond dicht of heb ik het helemaal mis? We hebben hier erg veel lol met elkaar.

Daarna nog even wat computeren en dan tussen 22 en 23 gaan pitten en de volgende dag weer lanterfanten.

Dus wat doe ik de hele dag… blij zijn.

Knuffels land

Hier op bali worden blijkbaar veel knuffels verkocht. In de warenhuizen zijn grote rekken vol met knuffels en ik heb al enkele winkels gezien die alleen maar knuffels hebben. In nederland zijn dat er altijd maar een paar per winkel en winkel met alleen maar knuffels die zijn onvindbaar. Als je ze weet te vinden laat een comment achter.

De knuffels hier hebben echter zulke felle kleuren dat je er een zonnebril bij moet opzetten om niet blind te worden.

Carlijn stuurde me dit artikeltje:

Mannen slapen graag met knuffel

Een onderzoek naar slaapgedrag heeft aangetoond dat mannen vaker met een knuffel in bed slapen dan vrouwen.

Hoezo zijn teddyberen alleen bedoeld voor kinderen? Britse wetenschappers zijn tot de conclusie gekomen dat ook volwassenen behoefte kunnen hebben aan een pluche beest in bed, en verrassend genoeg geldt dit met name voor mannen. Van de mannelijke ondervraagden liet twintig procent weten regelmatig een teddybeer naast zich te hebben liggen om te slapen, tegenover slechts vijftien procent van de vrouwen.
Ik hoor ook tot die 20%… Vandaar dat die knuffels hier ook zo opvallen.
IMG 0846
Zoals je ziet werd mijn camera er ook een beetje blind van.

Vollemaan

Vandaag was het weer vollemaan en dat is te zien aan de kleding van het personeel. Ze dragen dan mooiere kleding alsof ze naar de tempel gaan.

Na het eten werden er plankjes gebracht die versierd waren met bloemetjes en elk met 3 kaarsjes er op. Voor ieder was er een plankje, personeel en gasten. Onder het zingen van mantra’s werden de kaarsjes aangestoken. Dat was echter nog een hele kunst omdat het niet wind stil was. Veel kaarsjes gingen de hele tijd weer uit. De bedoeling was om de plankjes met de kaarsjes er op de oceaan in te duwen zodat ze zouden blijven branden. Met het idee dat licht wat je het universum in stuurt ook weer terug keert en ook als een dank aan het universum.

We hebben zitten zingen om de wind te doen bedaren zodat de lichtjes niet uit gingen. Om er voor te zorgen dat de lichtjes niet overspoeld werden door de golven gingen we zelf ook ver het water in. Uiteindelijk hebben we de plankjes met kaarsjes niet ontstoken kunnen laten weg drijven. Maar onze harten konden wel laten branden in het water en met mantra’s hebben we dat gedaan. Zo hadden we toch nog brandende dobberende kaarsjes.