In deze wereld voel ik me soms erg in verlegenheid gebracht vanwege het verschil in inkomen van de mensen hier. Neem bijvoorbeeld de duitse bakkerij in Lovina. Ze verkopen daar allemaal westers lekkers zoals chocolade, thee en koekjes en ook ontzettend lekere chocolade taart. Het probleem wat ik er mee heb is dat het personeel wat er werkt nooit enige van deze lekkernij kan veroorloven. Ik voel me rijk en beschaamd tegelijk als ik daar ben. Deze mensen werken zo hard en verdienen bijna niets en ik, ik woon in nederland en ben daarom rijk.
Een verhaal wat ik hoorde van een van de gasten hier. Ze kwam bij een theekransje van een van de Expats hier in Indonesie. En de vrouw die de host was vertelde dat ze net een van de bediende ontslagen had. Wat er was gebeurd is dat de bediende tijdens het uitpakken van de boodschappen naar de prijs op een pak koekjes keek en zei: “Dit in net zo veel als ik per maand verdien”. De vrouw vond dat zo onbeschaamd dat ze de bediende op staande voet ontsloeg. Ze had zo weer een ander want werk is schaars.
Ik maak me er ook schuldig aan want als ik ergens kom kijk ik hoeveel het kost en als het elders goedkoper is koop ik het daar. Maar een wereld met zo veel verschil dat blijf ik toch moeilijk vinden.
Hoi Jelbert,
Lees nu pas in je blog. Erg he. Wel heel leuk dat je allemaal opschrijft en ook heel leuk om de foto’s te zien.
Trouwens, we zijn ook rijk, maar ik dacht dat je dat eigenlijk wel al wist.
Liefs,
Maurik