Zoals ik al een hele tijd wil ben ik nu te gast in een (boeddhistische) klooster. Deze plek is helemaal geweldig. Het ligt ca 20 minuten van Lovina op 125 meter hoogte. Het klooster is gebouwd in 1971 door een monnik. Hij is ondertussen overleden en zijn familie runt het klooster. De familie heeft cacao plantages en via de opbrengsten daarvan kunnen ze het klooster houden. Voor gasten zijn alle retraites op donatie basis. Echter er zijn de komende dagen geen retraites. De 30ste tot de 2de is er weer een en daarna is de agenda voorlopig leeg. Er woont hier een monnik die ik niet zo vaak zie, ik heb nog niet met hem gesproken en ik denk dat hij geen Engels spreekt. Want ik heb hem horen praten met Bhani en datwas geen Engels. Daarnaast is er personeel die voor de keuken en het onderhoud van het terein zorgt.
Het klooster is nu leeg, naast mij is Bhani en Mr.Chin er nog en misschien nog iemand. Dat is bijna een prive klooster. Ik heb gesproken met Mr.Frankie en gevraagd of ik hier enkele dagen kan blijven in Januari. Hij zei dat dat in princiepe goed was maar dat er dan wat met de keuken geregeld moest worden. Er zijn hier geen restaurants in de buurt. En die keuken maakt echt helemaal gweldig eten echt voortreffelijk. Ook heel erg goed vegetarisch eten. Ik snap nu ook hoe het met boedischme en vegetarisch eten zit en ze hoeven in princiepe niet vegetarisch te eten zolang het vlees of vis niet voor hen gedood is. Dus een verse vis in het vis restaurant zit er niet in maar wel diepviesvis. Ik vind dat nogsteeds vreemd in deze tijd maar toen ik de geschiedenins hiervan hoorde kon ik me het wel voorstellen.
Ik heb net zitten mediteren bij de grote tempel. Heel idilliesch krekels en water gekletter op de achtergrond. De sterren waren al zichtbaar maar in de verte was een onweersbui die de lucht soms deed oplichten. Achter me stond een licht wat de tempel verlichte. Ook als je hier in de ochtend mediteerd is het geweldig, overal kan je hier op je bloten voeten lopen zonder ergens in te stappen, in schril contrast met de wereld daar buiten. Ergens in de valei wordt iedere ochtend gamelan gespeeld er is in de verte ergens ook een moskee maar die hoor je niet altijd, mischien komt het met de wind mee. Overal op dit eiland zijn hanen die hun roep luid doen uitschallen bij het minste geringste de dag door. En dan zijn er mog de brommertjes die over de weg rijden en soms bij de bocht tuteren. Het zijn er niet zo veel en het helpt bij de vipassena, weer een geluid als object. Als het licht wordt beginnen de jongens van het onderhoud met vegers alle gevallen blaadjes weg te vegen, dat doen ze verschillende keren per dag over het gehele terein. Ook dat geeft een uniek geluid. De gevallen bloemetjes van de kashew bomen leggen ze allemaal bij de stam van de boom. Al met al is de ochtend toch wel de lekkerste tijd hier. Het is dan nog enigzins koel en niet zo vochtig en heerlijk rustig. Rond de voorkant van de tempel is een vijver met lotus en padden en heel veel vis. Er zijn 3 tempels waar je kan mediteren. Het enige nadeel is de touristen die ook overal komen en soms lawaai maken. Maarja als ik echt goed zou zijn in die vipassena meditatie zou dat me niet deren. Morgen ochtend vroeg op want om 6 uur is het ontbijt en voor die tijd wil ik nog wat mediteren.
Vanavond was het kerst avond en toen ik bij de keuken kwam was die gesloten. Ik dacht dat ik misschien een annanas kon eten die ik had gekregen en had een mes nodig om hem te schillen. Helaas lukte dat niet. Dus ben ik naar de tempel gegaan voor loop meditatie en was daarna vanplan om een zit meditatie te doen. Bhani en Chin waren er ook aan het lopen. Na een tijdje was ik gaan zitten en was net goed op weg toen Chin me wakker riep. Er was wel eten en we hebben rijst met allemaal lekkers gegeten. Dit was de meest apparte kerst ooit.
Ondertussen de ochtend zien wakker worden achter de bergkammen en ontbeten. Bhani is net weg en nu beginnen mijn programma’s dat ik een sta in de weg ben en dat het tijd is om op te lossen. En natuurlijk weet ik helemaal niet of dat zo is. De mensen hier zijn zo lief en behulpzaam, aan de andere kant zouden ze nooit zeggen dat ik in de weg loop als ik dat zou doen. Dus hoe weet is dan of ik een sta in de weg ben?
Leave a Reply